adjectivethird-declension one-termination adjective
bivertex
bivertex (genitive biverticis)
Classical[bɪˈwɛr.tɛks]Ecclesiastical[biˈvɛr.teks]
Meaning
- one terminationHaving two peaks or summits
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bivertex | bivertex | bivertex |
| genitive | biverticis | biverticis | biverticis |
| dative | biverticī | biverticī | biverticī |
| accusative | biverticem | biverticem | bivertex |
| ablative | biverticī bivertice | biverticī bivertice | biverticī bivertice |
| vocative | bivertex | bivertex | bivertex |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | biverticēs | biverticēs | biverticia |
| genitive | biverticium | biverticium | biverticium |
| dative | biverticibus | biverticibus | biverticibus |
| accusative | biverticīs biverticēs | biverticīs biverticēs | biverticia |
| ablative | biverticibus | biverticibus | biverticibus |
| vocative | biverticēs | biverticēs | biverticia |
bĭvertex, ĭcis, adj. bis-vertex,
I. with two summits or peaks:
Parnassus, Stat. Th. 1, 628: mons, Sid. Carm. 15, 9.