adjectivethird-declension one-termination adjective
bipēs
bipēs (genitive bipedis)
Classical[ˈbɪ.peːs]Ecclesiastical[ˈbiː.pes]
Meaning
- one terminationtwo-footed, bipedal
Est in Carpathio Neptuni gurgite vates, | caeruleus Proteus, magnum qui piscibus aequor | et iuncto bipedum curru metitur equorum.
In Neptune's Carpathian flood there dweels a seer, Proteus, of sea-green hue, who traverses the mighty main in his car drawn by fishes and a team of two-footed steeds.Vergil, Georgicon IV, 389 (edited and translated by H. Rushton Fairclough, Virgil with an English translation I, 1916)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bipēs | bipēs | bipēs |
| genitive | bipedis | bipedis | bipedis |
| dative | bipedī | bipedī | bipedī |
| accusative | bipedem | bipedem | bipēs |
| ablative | bipedī bipede | bipedī bipede | bipedī bipede |
| vocative | bipēs | bipēs | bipēs |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | bipedēs | bipedēs | bipedia |
| genitive | bipedium bipedum | bipedium bipedum | bipedium bipedum |
| dative | bipedibus | bipedibus | bipedibus |
| accusative | bipedīs bipedēs | bipedīs bipedēs | bipedia |
| ablative | bipedibus | bipedibus | bipedibus |
| vocative | bipedēs | bipedēs | bipedia |
bĭpēs (˘˘, Aus. Idyll. 11, 39;
I. neutr. plur. bipedia, Aug. Mor. Manich. 9), pĕdis, adj. bis-pes, two-footed (mostly poet. or in post-Aug. prose):
equi, Verg. G. 4, 389: mensa, Mart. 12, 32, 11: Aegyptii mures bipedes ambulant, on two feet, Plin. 10, 65, 85, § 187: alium bipedem sibi quaerit asellum, two legged ass, Juv. 9, 92: animal genus, mortale species, terrenum vel bipes differens, Quint. 5, 10, 61.—II. Subst., mostly contemptuously, of men:
hoc ministro omnium non bipedum solum sed etiam quadripedum impurissimo, Cic. Dom. 18, 48: Regulus omnium bipedum nequissimus, as great a rogue as walks on two legs, Modest. ap. Plin. Ep. 1, 5, 14; Cic. Dom. 18, 48; Lampr. Alex. Sev. 9; cf.: bipes asellus, of a simple man, Juv. 9, 92: replevit eam (terram) bipedibus et quadrupedibus. Vulg. Baruch. 3, 32. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
bi-pēs pedis, adj.,
two-footed, biped: equi, V.: asellus, Iu.—Plur m. as subst, bipeds, men.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbipēs
Proto-Indo-European *ped- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *pṓds Proto-Italic *pets Latin pēs Latin bipēs From bi- + pēs.
Descendants
- Catalanbípede
- Englishbiped
- Frenchbipède
- Romanianbipedfrom French bipède
- Portuguesebípede