bīni
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- Two by two
Latīnē defined in Latin in our graded readers
duo et duobīnī -ae -a — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 14
duo et duo simulbīnī -ae -a — in Evangelium secundum Marcum, ch. 10
duo singulīs vicibusbīnī -ae -a — in Epistulae, ch. 9
duo simul, duo et duobīnī -ae -a — in Metamorphoses I, ch. 4
two each
bīnī -ae -a — in De Bello Gallico II
bīni, ae, a (in sing. only twice, Lucr. 4, 452, and 5, 877;
I. gen. plur. always binūm, Sisenn. ap. Non. p. 80, 4; Sall. H. 3, 22 Dietsch; Plin. 31, 6, 31, § 57; Scrib. Comp. 8), num. distr. [bis].
I. Two by two, two to each, two each, two at a time:
nam ex his praediis talenta argenti bina Statim capiebat, every year two talents, Ter. Phorm. 5, 3, 6: describebat censores binos in singulas civitates, Cic. Verr. 2, 2, 53, § 133: si unicuique bini pedes (campi) assignentur, two to each, id. Agr. 2, 31, 84: distribuit binos (gladiatores) singulis patribus familiarum, id. Att. 7, 14, 2; Caes. B. C. 1, 25 fin.: annua imperia binosque imperatores sibi fecere, Sall. C. 6, 7: Carthagine quotannis annui bini reges creabantur, Nep. Hann. 7, 4: illos binas aut amplius domos continuare, Sall. C. 20, 11: si inermes cum binis vestimentis velitis ab Sagunto exire, Liv. 21, 13, 7: bini senatores singulis cohortibus propositi, id. 3, 69, 8; 10, 30, 10: dentes triceni bini viris attribuuntur, Plin. 7, 16, 15, § 71; 36, 9, 14, § 69.—B. Taking the place of the cardinal number duo, with substt. which are plur. only, or with those which have a diff. signif. in the plur. from the sing. (cf. Serv. ad Verg. A. 8, 168):
binae (litterae), two, Cic. Att. 6, 1, 9: bina castra, id. Phil. 12, 11, 27: binae hostium copiae, id. Imp. Pomp. 4, 9; Val. Max. 1, 6, 2: inter binos ludos, Cic. Verr. 2, 2, 52, § 130; cf.: binis centesimis faeneratus est, id. ib. 2, 3, 70, § 165: bini codicilli, Suet. Oth. 10.—Esp.: bina milia, two thousand, Sisenn. ap. Non. p. 80, 4: bina milia passuum, Quint. 6, 3, 77.— II. Of things that are in pairs or double, a pair, double, two:
boves bini, a yoke of oxen, Plaut. Pers. 2, 5, 16; Lucr. 5, 1299: si forte oculo manus uni subdita supter Pressit eum... Omnia quae tuimur fieri tum bina tuendo, bina lumina, Binaque supellex, etc., Lucr. 4, 449 sqq.: corpus, id. 5, 879: binos (scyphos) habebam, a pair, two of like form, Cic. Verr. 2, 4, 14, § 32: per binos tabellarios, id. Att. 6, 1, 9; id. Fam. 10, 33, 3: aeribus binis, Lucr. 4, 292: bina hastilia, Verg. A. 1, 313: aures, id. G. 1, 172: frena, id. A. 8, 168: fetus, id. E. 3, 30.—B. Without subst.:
nec findi in bina secando, into two parts, Lucr. 1, 534: si bis bina quot essent didicisset, Cic. N. D. 2, 18, 49.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
bīnī ae, a (gen. bīnūm), num distr.
DVA-, two by two, two to each, two each, two at a time: ex praediis talenta bina, every year two talents, T.: censores binos in singulas civitates: si unicuique bini pedes adsignentur, two to each: turres binorum tabulatorum, Cs.: binos imperatores sibi fecere, S.: Carthagine quot annis annui bini reges creabantur, N.: inermes cum binis vestimentis exire, L.: reges, two at a time, Ta.: Bina die siccant ovis ubera, i. e. twice, V. — For duo, double, two, in pairs (usu. with plur tantum): binae (litterae), two: bina castra: binae hostium copiae: inter binos ludos: binis centesimis faeneratus est: binos (scyphos) habebam, a pair, two of like form: bina hastilia, V.: arae, O.: fetus, V.: si bis bina quot essent didicisset, twice two.