LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

bibō

bibō (present infinitive bibere, perfect active bibī, supine bibitum)
Classical[ˈbɪ.boː]Ecclesiastical[ˈbiː.bo]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to drink
    ferte corōnātae iuvenum convīvia lintrēs,You boats, having been decorated, ferry the parties of youths, and may they be drinking much wine through the middle [of the] waters! (People are crossing the Tiber River to attend the June festival of Fors Fortuna.)8 CE, Ovidius, Fasti 6.779–780

Latīnē defined in Latin in our graded readers

pōtiōnem in ōs dūcō; aquam, vīnum, lac bibimus.
bibō -ere — in Mille Verba, Cibus et Convīvium
they drink
bibunt — in Seneca, ch. III

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Bibere · Potare

Bibere (reduplic. of bua) means to drink like a human being, πίνειν; whereas potare (from ποτός) to drink like a beast, and, metaphorically, to tipple, σπᾶν. Sen. Ep. 122. Inter nudos bibunt, imo potant. Plaut. Curc. i. 1, 88. Agite, bibite, festivæ fores, potate, fite mihi volentes propitiæ. (1. 149.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.bibōbibēbambibambibībiberambiberō
2nd sg.bibisbibēbāsbibēsbibistībiberāsbiberis
3rd sg.bibitbibēbatbibetbibitbiberatbiberit
1st pl.bibimusbibēbāmusbibēmusbibimusbiberāmusbiberimus
2nd pl.bibitisbibēbātisbibētisbibistisbiberātisbiberitis
3rd pl.bibuntbibēbantbibentbibērunt
bibēre
biberantbiberint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.bibambiberembiberimbibissem
2nd sg.bibāsbiberēsbiberīsbibissēs
3rd sg.bibatbiberetbiberitbibisset
1st pl.bibāmusbiberēmusbiberīmusbibissēmus
2nd pl.bibātisbiberētisbiberītisbibissētis
3rd pl.bibantbiberentbiberintbibissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.biborbibēbarbibar
2nd sg.biberis
bibere
bibēbāris
bibēbāre
bibēris
bibēre
3rd sg.bibiturbibēbāturbibētur
1st pl.bibimurbibēbāmurbibēmur
2nd pl.bibiminībibēbāminībibēminī
3rd pl.bibunturbibēbanturbibentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.bibarbiberer
2nd sg.bibāris
bibāre
biberēris
biberēre
3rd sg.bibāturbiberētur
1st pl.bibāmurbiberēmur
2nd pl.bibāminībiberēminī
3rd pl.bibanturbiberentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.bibebibere
pres. 2nd pl.bibitebibiminī
fut. 2nd sg.bibitōbibitor
fut. 3rd sg.bibitōbibitor
fut. 2nd pl.bibitōte—
fut. 3rd pl.bibuntōbibuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivebiberebibī
perfect infinitivebibissebibitum esse
future infinitivebibitūrum essebibitum īrī
present participlebibēns—
perfect participle—bibitus
bibita, bibitā, bibitae, bibitam, bibitārum, bibitās, bibitī, bibitōrum, bibitōs
future participlebibitūrusbibendus
bibundus, bibenda, bibendā, bibendae, bibendam, bibendārum, bibendās, bibende, bibendīs, bibendōrum, bibendōs
gerundbibendī, bibendō, bibendumsupinebibitum, bibitū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

alicui bibere dare
to give some one to drink.
venenum sumere, bibere
to take poison.
alicui bibere ministrare
to serve some one with drink.

bĭbo, bĭbi (post-class.
I. part. fut. bĭbĭtūrus, Hier. Isa. 8, 25, 8; Vulg. Matt. 20, 22; id. Act. 23, 12; Cassiod. Hist. Eccl. 1, 1; part. perf. bĭbĭtus, a, um, Cael. Aur. Chron. 4, 3, 60; Capitol. Ver. 5, 3; Aem. Mac. c. de Porro; Plin. Val. 2, 18; inf. apocop. biber, Cato, Titin., and Fannii Annal. ap. Charis. p. 99), 3, v. a. root bi; Gr. πι-, πίνω, πέπωκα; whence Lat. poto, as if from po; Sanscr. pī; Slav. piti; Lith. pota, to drink (usually from thirst, a natural want; poto, to drink from passion, habit, etc.; but poto is occasionally used of water, etc., e. g. Plin. 11, 37, 68, § 179; cf.: bibere naturae est, potare luxuriae, Isid. Diff. 1. 74; and the partt. potus and potatus are regularly used instead of the partt. of bibo).
I. With acc.
1. Of the liquid drunk: per aestatem boves aquam bonam et liquidam bibant semper curato, Cato, R. R. 73: jejunus heminam bibito, id. ib. 126: si voles vinum Choum bibere, licebit bibas, id. ib. 48: eapse merum condidicit bibere; foribus dat aquam quam bibant, Plaut. Curc. 1, 3, 4: vicit vinum quod bibi, Ter. Eun. 4, 5, 1: Darius in fugā cum aquam turbidam bibisset, Cic. Tusc. 5, 34, 97: patrono malo suadebat ut mulsum frigidum biberet, id. de Or. 2, 70, 282: viveret, nisi illud (i. e. venenum) bibisset, Quint. 8, 5, 31: bibo aquam, id. 6, 3, 93: cur apud te vinum aetate tuā vetustius bibitur? Sen. Vit. Beat. 17, 2: nisi Hy. mettia mella Falerno Ne biberis diluta, Hor. S. 2, 2, 15: et Veientani bibitur faex crassa rubelli, Mart. 1, 103, 9: lac bibere, to suck, Ov. Am. 3, 10, 22; id. M. 9, 377; 9, 615.—Also nutricem bibere (i. e. lac de nutrice), App. M. 2, p. 115, 29.—Poet.; Caecubam... Tu bibes uvam (i. e. vinum), Hor. C. 1, 20, 10: in usu radix tantum duabus drachmis bibenda (i. e. sucus radicis), Plin. 25, 6, 30, § 67.—
2. Pocula or cyathos bibere.
(a). Poet., = vinum (cf. πίνειν κρατῆρας): tristia cum multo pocula felle bibat, Tib. 1, 5, 50: ipse bibebam Sobria suppositā pocula victor aquā, id. 1, 6, 28: plura pocula = plus vini, id. 1, 9, 59; so, nomismata and aera, id. 1, 26, 3.—
(b). Of the number of cups drunk at a merry-making: vide quot cyathos bibimus: St. Tot quot digiti sunt tibi in manu, Plaut. Stich. 5, 4, 24.—Esp. of the custom of drinking names, i. e. as many cups as there are letters in a name proposed; the number is frequently expressed by fractional parts of the as (uncia = a cyathus; quincunx = 5 cyathi, etc.): quincunces et sex cyathos bessemque bibamus, Gaius ut fiat, Julius, et Proculus, Mart. 11, 36, 7: crebros ergo licet bibas trientes, id. 1, 106, 8: diluti bibis unciam Falerni, id. v. 3 (cf. with potare: sextantes et deunces, id. 12, 28).—Hence, nomen bibere, Julium, etc., bibere: ut jugulem curas, nomen utrumque bibam, Mart. 8, 57, 26: Laevia sex cyathis, septem Justina bibatur, Quinque Lycas, Lyde quattuor, Ida tribus, id. 1, 71, 1 sq.: Astyanacta bibes, id. 8, 6, 16.—
3. Fluvium, undam, pruinas bibere (poet.).
(a). = aquam ex flumine bibere: priusquam Pabula gustassent Trojae Xanthumque bibissent, Verg. A. 1, 473: jam crassus torrens bibitur tamen, Stat. Th. 4, 821: puram bibis amnibus undam, Claud. Laud. Herc. 74.—
(b). Trop., to arrive at the region of the river: non illum nostri possunt mutare labores, Nec si... Hebrumque bibamus Sithoniasque nives... subeamus (i. e. si Thraciam adeamus), Verg. E. 10, 65: ante... Aut Ararim Parthus bibet, aut Germania Tigrim Quam, etc., sooner will the Parthians come to Germany, or the Germans to the country of the Parthians, id. ib. 1, 63: turbaque Phasiacam Graia bibistis aquam, Ov. H. 12, 10.—Hence,
(g). Qui flumen bibunt, = the inhabitants of the country through which the river passes: qui Tiberim Fabarimque bibunt, Verg. A. 7, 715: qui profundum Danubium bibunt, Hor. C. 4, 15, 21: qui Nilum ex ipso protinus ore bibunt, Mart. 7, 88, 6: populosque bibentes Euphraten, Luc. 8, 213: qui te, Nile, bibit, Claud. Prob. et Olybr. 38.—So of an inland sea: caesamque bibens Maeotin Alanus, Claud. in Rufin. 1, 812.—Of a single person: extremum Tanaim si biberes, Lyce, Hor. C. 3, 10, 1.—Similarly, montium pruinas bibere, of the rivers fed by a mountain range: amniumque... quicunque Odrysias bibunt pruinas, Mart. 10, 7, 2: fluvios qui... Alpinasque bibunt de more pruinas, Claud. Prob. et Olybr. 255.—
4. Bibere aquas, to be drowned: neu bibat aequoreas naufragus hostis aquas, Ov. H. 7, 62.—Transf., of ships, to founder, to be wrecked: o utinam... Argo funestas pressa bibisset aquas! Ov. Am. 2, 11, 6.—
5. Sanguinem or cruorem bibere.
(a). Sanguinem, in a figurative sense, = sanguinem sitire: cujus sanguinem (Antonium) non bibere censeatis? (sitire, animo bibere), Cic. Phil. 11, 5, 10.—
(b). Cruorem bibere, to draw blood, to kill: hasta virgineum alte bibit acta cruorem, Verg. A. 11, 803; Claud. in Rufin. 1, 78.—
6. Transf. to things other than liquids.
a. Of concrete things: dixit et ardentes avido bibit ore favillas, breathed in, drew in (of the sparks of a funeral pyre), Mart. 1, 42, 5: vigilandae noctes et fuligo lucubrationum bibenda, inhale, Quint. 11, 3, 23.—
b. Figuratively, of abstract things.
(a). = cupideaudire, legere: pugnas et exactos tyrannos... bibit aure vulgus, eagerly listens to, Hor. C. 2, 13, 32: incipe: suspensis auribus ista bibam, Prop. 3, 4, 8: hinc ille justitiae haustus bibat, imbibe (by reading) the love of justice, Quint. 12, 2, 31: illa divino fruitur sermone parentis, maternosque bibit mores, Claud. Nupt. Hon. et Mar. 231.—
(b). To imbibe, be affected with: infelix Dido, longumque bibebat amorem, Verg. A. 1, 749: totisque novum bibit ossibus ignem, the fire of love, Stat. Achill. 1, 303.—
(g). To draw out, exhaust: nudae illae artes omnem sucum ingenii bibunt, Quint. prooem. 24.—
c. To swallow, i. e. forget: quamquam ego vinum bibo, mandata hau consuevi simul bibere una, Plaut. Pers. 2, 1, 3. —
7. Transf., of inanim. subjects, to absorb liquids, draw, imbibe them: id si feceris metreta oleum non bibet, Cato, R. R. 100. —So trop.: claudite jam rivos... sat prata biberunt, Verg. E. 3, 111: inriguumque bibant violaria fontem, id. G. 4, 32: quae (terra) bibit humorem, absorbs moisture, id. ib. 2, 218: amphora fumum bibere instituta, Hor. C. 3, 8, 11: mista bibunt molles lacrimis unguenta favillae, Ov. F. 3, 561: tunc bibit irriguus fertilis hortus aquas, Tib. 2, 1, 44: lanarum nigrae nullum colorem bibunt, take no color, Plin. 8, 48, 73, § 193; so, candorem (i. e. colorem candidum) bibere, id. 31, 11, 47, § 123: arcus bibit (aquas) and nubes bibunt (aquas), the rainbow, the clouds draw water (according to a popular belief among the ancients): cur bibit arcus aquas? Prop. 3, 5 (4, 4), 32: et bibit ingens Arcus, Verg. G. 1, 380.—And, jestingly, of an old woman given to drink: ecce autem, bibit arcus; hercle, credo, hodie pluet, Plaut. Curc. 1, 2, 39 (44): unde aures nubesque bibunt atque imbrifer arcus, Stat. Th. 9, 405.—So with object understood: bibite, festivae fores, with reference to the wine spilled, Plaut. Curc. 1, 1, 88: palma toto anno bibere amat, i. e. aquam, Plin. 13, 4, 7, § 28.—
II. Absol. (the obj. acc. understood).
a. Sc. aquam: nec sitis est exstincta priusquam vita bibendo (of those seized by the plague), Ov. M. 7, 569.—
b. Of liquids in general: numquam sitiens biberat, Cic. Tusc. 5, 34, 97: edendi mihi erit bibendique finis desideria naturae restinguere, Sen. Vit. Beat. 20, 5: ut nec bibant sine ambitione, nec edant, id. ib. 12, 5: conducit inter cibos bibere, Plin. 23, 1, 23, § 41: vino debemus homines quod soli animalium non sitientes bibimus, id. 23, 1, 23, § 42.—
c. Esp. of wine: es, bibe, animo obsequere mecum, Plaut. Mil. 3, 1, 82: quamquam illud est dulce, esse et bibere, id. Trin. 2, 1, 37: jam diu factum postquam bibimus: nimis diu sicci sumus, id. Pers. 5, 2, 45; id. Poen. 4, 2, 13: decet luxuriosum bibendo mori, Quint. 8, 5, 23: ut jejuni biberent, Plin. 14, 28 med.—Pass. impers. bibitur, they drink, he drinks, people drink: dies noctisque estur, bibitur, Plaut. Most. 1, 3, 78: ab tertiā horā bibebatur, ludebatur, vomebatur, Cic. Phil. 2, 41, 104: bibitur usque eo dum de solio ministretur, id. Pis. 27, 67.—
III. With adverbs or adverbial phrases.
a. Of manner: jucundius bibere, Cic. Tusc. 5, 34, 97; id. Att. 13, 52, 1: large, Plin. 10, 34, 52, § 105: fit invitatio ut Graeco more biberetur, i. e. propinando, Cic. Verr. 2, 1, 26, § 66.—
b. With num. adv. denoting the number of cups: jam bis bibisse oportuit, Plaut. Bacch. 4, 3, 122: sic ago, semel bibo, id. Rud. 3, 6, 46: plus quam deciens, Sextiliane, bibis, Mart. 1, 26, 10: quare bis deciens, Sextiliane bibis? id. 1, 11, 2.—
IV. With abl. or prep. and abl.
1. Of the liquid, river, etc.: de eo vino... bibito ante cenam, Cato, R. R. 114: a fonte bibatur... an lacu, Mart. 9, 99, 9: ab amne, id. 12, 11: ex aquā, Prop. 2, 30, 32: ex fonte, id. 4, 4, 14.—
2. Of the vessel.
(a). Abl.: gemmā, i. e. poculo ex gemmā facto, Verg. G. 2, 506: caelato = e poculo caelato, Juv. 12, 47: conchā, id. 6, 304: fictilibus, id. 10, 25: testā, Mart. 3, 82, 3: vitro, id. 1, 37, 2; 4, 85, 1: ossibus humanorum capitum, Plin. 7, 2, 2, § 12.—And bibere understood: poscunt majoribus poculis, i. e. bibi, Cic. Verr. 2, 1, 26, § 66.—
(b). With ex: ex solido auro, L. Varius ap. Macr. 6, 1: e gemmā, Prop. 3, 3, 26.—
(g). With in: hac licet in gemmā bibas, Mart. 14, 120: in Priami calathis, id. 8, 6, 16: in auro, Sen. Thyest. 453: in argento potorio, Dig. 34, 12, 21: in ossibus capitum, Flor. 3, 4, 2.—
V. Particular phrases.
1. Bibe si bibis = bibe nunc, si omnino bibere vis, a formula urging to drink, Plaut. Stich. 5, 4, 33; 5, 4, 51 (cf.: age, si quid agis, id. ib. 5, 4, 35).—
2. Dare bibere, to give to drink, a Grecism, perh. only in the foll. passages: date illi biber, Titin ap. Charis. p. 99 P. (Com. Rel. v. 78 Rib.): jubebat biber dari, Fann. Ann. ib: bibere da usque plenis cantharis, Plaut. Pers. 5, 2, 40 (45): quod jussi ei dari bibere, Ter. And. 3, 2, 4; cf.: ut Jovi bibere ministraret, Cic. Tusc. 1, 26, 65: ut bibere sibi juberet dari, Liv. 40, 47, 5: cf.: dare with subj.: tum vos date bibat tibicini, Plaut. Stich. 5, 5, 16.—And with rel. and subj.: nimium dabat quod biberem, Plaut. Cist. 1, 1, 19: dat aquam quam bibant, id. Curc. 1, 3, 4.—
3. Prov.: aut bibat aut abeat, taken from the Greek banquets, in which the chairman (arbiter bibendi, Hor. C. 2, 7, 25) could demand unconditional submission to the drinking laws (ἢ πῖθι, ἢ ἄπιθι), Cic. Tusc. 5, 41, 118.
bĭbo, ōnis, m. 1. bibo,
I. a tippler, drunkard, Firm. Math. 5, 4 fin.—
II. Esp., a kind of worm bred in wine, Afran. ap. Isid. Orig. 12, 8, 16 (Com. Rel. v. 406 Rib.; al. bibiones).

Origins

From Proto-Italic *pibō with voicing of the initial /p/ to /b/, from Proto-Indo-European *píph₃eti. Cognates include pōtō, Proto-Slavic *piti (cf. *pivo (“beer”)), Ancient Greek πῑ́νω (pī́nō), Proto-Celtic *ɸibeti, and Sanskrit पिबति (píbati).

Insular Romance
  • Sardinianbìbere
  • Sardinianbìvere
  • Sardinianvìvere
  • Sardinianbìere
  • Sardinianvìere
  • Sardinianbiri
  • Sardinianbì
Gallo-Romance
  • Catalanbeure
  • Occitanbeure
  • Occitanbieure
  • Occitanbuòure
  • Franco-Provençalbêre
  • Old Frenchboivre
  • Aragonesebeurefrom Catalan beure
  • Gasconbéverfrom Occitan beure
  • Gasconbúverfrom Occitan beure
  • Gasconbéguerfrom Occitan beure
Balkano-Romance
  • Romanianbea
  • Romanianbere
  • Aromanianbeau
  • Aromanianbeari
  • Aromanianbeare
  • Istro-Romanianbe
Italo-Dalmatian
  • Italianbere
  • Italianbevere
  • Corsicanbeie
  • Corsicanbia
  • Dalmatianbar
  • Istriotbévi
  • Neapolitanvévere
  • Sicilianvìviri
  • Venetanbéver
  • Venetanbéar
Borrowings
  • Englishbibfrom Middle English bibben
  • Englishbibblefrom Middle English bibben
Ibero-Romance
  • Spanishbeberfrom Old Spanish bever
  • Aragonesebeberfrom Old Navarro-Aragonese bever
  • Old Galician-Portuguesebever
  • Asturianbeberfrom Old Leonese bever
  • Extremaduranbebelfrom Old Leonese bever
  • Leonesebeberefrom Old Leonese bever
  • Mirandesebuberfrom Old Leonese bever
  • Mirandesebuerfrom Old Leonese bever
Rhaeto-Romance
  • Friulianbevi
  • Romanshbaiver
  • Romanshbever
  • Romanshbeiber
  • Romanshbeber
Gallo-Italic
  • Emilianbàvver
  • Ligurianbéive
  • Ligurianbéie
  • Piedmontesebèive
  • Piedmontesebùire
  • Lombardbev
  • Lombardbeiver
  • Lombardbéver
  • Romagnolbé
Vulgar Latin
  • unknown*abbiberāre
  • unknown*imbibitāre

Quick answers

What does bibō mean in Latin?
bibō, a verb, means “to drink”.
What are the principal parts of bibō?
bibō, bibere, bibī, bibitum (third conjugation).
How do you pronounce bibō?
In classical Latin, [ˈbɪ.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈbiː.bo].