LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

āvius1

āvius (feminine āvia, neuter āvium)
Classical[ˈaː.wi.ʊs]Ecclesiastical[ˈaː.vi.us]

Meaning

  1. adjectiveremote, out of the way
  2. adjectiveastray, distracting

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeāviusāviaāvium
genitiveāviīāviaeāviī
dativeāviōāviaeāviō
accusativeāviumāviamāvium
ablativeāviōāviāāviō
vocativeāvieāviaāvium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeāviīāviaeāvia
genitiveāviōrumāviārumāviōrum
dativeāviīsāviīsāviīs
accusativeāviōsāviāsāvia
ablativeāviīsāviīsāviīs
vocativeāviīāviaeāvia

ā-vĭus, a, um, adj. via,
I. that is out of the way, remote, out of the right way; also, untrodden, unfrequented, solitary, lonely, etc. (while devius signifies leading from the right way; and invius, having no way, pathless; in the poets and histt. freq.).
I. Lit.
A. Silvani lucus extra murum est avius, Plaut. Aul. 4, 6, 8: Avia Pieridum peragro loca, nullius ante Trita solo, Lucr. 1, 926: nemora avia, id. 2, 145: virgulta, Verg. G. 2, 328: montes, Hor. C. 1, 23, 2: aviis itineribus, through by-ways, Sall. J. 54, 9: cujus (Caesaris) sibi species itinere avio occurrisset, Suet. Aug. 96: solitudines, Vell. 2, 55: avia commeatibus loca, Liv. 9, 19, 16.—Also,
B. Subst.: āvĭum, ii, n., a by-way, a desert, wilderness; in a pun with avium, from avis: hunc avium dulcedo ducit ad avium, Auct. ad Her. 4, 21, 29.—More freq. in plur.: āvĭa, ōrum: avia cursu Dum sequor, et notā excedo regione viarum, Verg. A. 2, 737: per avia ac derupta, Tac. A. 6, 21: per avia, Ov M. 1, 701; 2, 205.—So with gen.: avia vinerum, Vell. 2, 75: nemorum, Ov. M. 1, 179: saltuum, Tac. A. 2. 68: Oceani, id. ib. 2, 15: Armeniae, id. ib. 13, 37.—
C. Poet., of persons, wandering, straying: Continuo in montes sese avius abdidit altos, Verg. A. 11, 810.—
II. Trop.: Avius a verā longe ratione vagaris, astray, Lucr. 2, 82; 2, 229; 2, 740; 3, 463: init nunc avia coepto Consilia, i. e. leading away from the undertaking, Sil. 12, 493.

Origins

From ab- + via + -us.

Descendants
  • Portugueseávio
noun · masculinesecond declension
avius2
avius m (genitive aviī or avī)

Meaning

  1. Late Latinmasculinegrandfather

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaviusaviī
genitiveaviī
avī
aviōrum
dativeaviōaviīs
accusativeaviumaviōs
ablativeaviōaviīs
vocativeavieaviī

Origins

Masculinized from avia (“grandmother”). Attested in a number of Imperial inscriptions, then elsewhere beginning in 780 CE.

Insular Romance
  • Sardinianaviu
  • Sardinianaju
Gallo-Romance
  • Catalanavi
  • Occitanavi
Ibero-Romance
  • Portugueseaio
  • Spanishayo

Quick answers

What does āvius mean in Latin?
āvius, a adjective, means “remote, out of the way; astray, distracting”.
How do you pronounce āvius?
In classical Latin, [ˈaː.wi.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaː.vi.us].