adjectivefirst/second-declension adjective
āvius1
āvius (feminine āvia, neuter āvium)
Classical[ˈaː.wi.ʊs]Ecclesiastical[ˈaː.vi.us]
Meaning
- adjectiveremote, out of the way
- adjectiveastray, distracting
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ā viā aberrānsāvius -a -um — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 6
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | āvius | āvia | āvium |
| genitive | āviī | āviae | āviī |
| dative | āviō | āviae | āviō |
| accusative | āvium | āviam | āvium |
| ablative | āviō | āviā | āviō |
| vocative | āvie | āvia | āvium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | āviī | āviae | āvia |
| genitive | āviōrum | āviārum | āviōrum |
| dative | āviīs | āviīs | āviīs |
| accusative | āviōs | āviās | āvia |
| ablative | āviīs | āviīs | āviīs |
| vocative | āviī | āviae | āvia |
ā-vĭus, a, um, adj. via,
I. that is out of the way, remote, out of the right way; also, untrodden, unfrequented, solitary, lonely, etc. (while devius signifies leading from the right way; and invius, having no way, pathless; in the poets and histt. freq.).
I. Lit.
A. Silvani lucus extra murum est avius, Plaut. Aul. 4, 6, 8:
Avia Pieridum peragro loca, nullius ante Trita solo, Lucr. 1, 926: nemora avia, id. 2, 145: virgulta, Verg. G. 2, 328: montes, Hor. C. 1, 23, 2: aviis itineribus, through by-ways, Sall. J. 54, 9: cujus (Caesaris) sibi species itinere avio occurrisset, Suet. Aug. 96: solitudines, Vell. 2, 55: avia commeatibus loca, Liv. 9, 19, 16.—Also, B. Subst.: āvĭum, ii, n., a by-way, a desert, wilderness; in a pun with avium, from avis: hunc avium dulcedo ducit ad avium, Auct. ad Her. 4, 21, 29.—More freq. in plur.: āvĭa, ōrum:
avia cursu Dum sequor, et notā excedo regione viarum, Verg. A. 2, 737: per avia ac derupta, Tac. A. 6, 21: per avia, Ov M. 1, 701; 2, 205.—So with gen.: avia vinerum, Vell. 2, 75: nemorum, Ov. M. 1, 179: saltuum, Tac. A. 2. 68: Oceani, id. ib. 2, 15: Armeniae, id. ib. 13, 37.—C. Poet., of persons, wandering, straying:
Continuo in montes sese avius abdidit altos, Verg. A. 11, 810.—II. Trop.:
Avius a verā longe ratione vagaris, astray, Lucr. 2, 82; 2, 229; 2, 740; 3, 463: init nunc avia coepto Consilia, i. e. leading away from the undertaking, Sil. 12, 493.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
āvius adj.
ab + via, out of the way, remote, trackless, untrodden: virgulta, V.: montes, H.: itinera, by-ways, S.—Plur n. as subst, unfrequented places, solitudes: avia cursu Dum sequor, V.: per avia, O.: nemorum, trackless woods, O.—Without a way, impassable: avia commeatibus loca, L.— Poet., of persons: in montes sese avius abdidit, by a pathless route, V.: volat avia longe, far out of the way, V.
Origins
From ab- + via + -us.
Descendants
- Portugueseávio