noun · femininethird declension
aviditās
aviditās f (genitive aviditātis)
Classical[aˈwɪ.dɪ.taːs]Ecclesiastical[aˈviː.di.tas]
Meaning
- An eagerness for something, avidity, longing, desire; covetousness, greed, avarice; gluttony, hunger
[…] habeōque senectūtī magnam grātiam, quae mihi sermōnis aviditātem auxit, pōtiōnis et cibī sustulit.
And I have such gratitude for old age, for it has increased my eagerness for conversation, while taking away [my hunger] for food and drink.106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 14.46Est ille plūs quam capit, et ingentī aviditāte onerat distentum ventrem ac dēsuētum iam ventris officiō, ut maiōre opera omnia ēgerat quam ingessit.
He is [eating] more than he can hold, and with insatiable gluttony he overstuffs his distended gut — in fact already beyond the regular business of a belly — so that he will be expelling it all with more effort than [when] he packed it in.c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 47.2
Latīnē defined in Latin in our graded readers
nimia cupiditāsaviditās -ātis (f) — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 3
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aviditās | aviditātēs |
| genitive | aviditātis | aviditātum |
| dative | aviditātī | aviditātibus |
| accusative | aviditātem | aviditātēs |
| ablative | aviditāte | aviditātibus |
| vocative | aviditās | aviditātēs |
ăvĭdĭtas, ātis, f. avidus,
I. an eagerness for something (either lawful or unlawful), avidity, longing, vehement desire.
I. In gen.:
habeo senectuti magnam gratiam, quae mihi sermonis aviditatem auxit, potionis et cibi sustulit, Cic. Sen. 14, 46: aviditas legendi, id. Fin. 3, 2, 7: suscipere verbum cum omni aviditate, Vulg. Act. 17, 11: gloriae, Cic. ad Q. Fr. 1, 1, 16: pecuniae, id. Part. Or. 6, 1: rapiendi per occasionem triumphi, Liv. 31, 48, 2: imperandi, Tac. H. 1, 52: vini, Suet. Tib. 42 al.: ad cibos, Plin. 20, 16, 65, § 173.—In plur.: bestiolarum aviditates, Plin. 11, 6, 5, § 15: feminarum, id. 20, 21, 84, § 227.—II. Esp.
A. Eagerness for money, covetousness, avarice:
Inhaeret etiam aviditas, desidia, injuria, etc., Plaut. Merc. prol. 29: (justitia) eas res spernit et neglegit, ad quas plerique inflammati aviditate rapiuntur, Cic. Off. 2, 11, 38: utrumque incredibile est, et Roscium quicquam per aviditatem appetīsse et Fannium quicquam per bonitatem amisisse, id. Rosc. Com. 7, 21 (B. and K., avaritiam).—B. Eagerness in eating, appetite:
lactuca in cibis aviditatem incitat inhibetque eadem, Plin. 20, 7, 26, § 64; so, aviditatem excitare, id. 23, 1, 7, § 12: facere, id. 23, 8, 75, § 144; Vulg. Eccli. 37, 33.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aviditās ātis, f
avidus, eagerness for, avidity, longing, vehement desire: animi, Cu.: cibi: sermonis: legendi. — Greed of gain, covetousness, avarice: ingeni: inflammati aviditate.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ew-
- Proto-Indo-European*h₂ew-eh₁yeti
- Latinaviditās
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin avidus Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin aviditās From avidus (“greedy, covetous; eager”) + -tās.
Descendants
- Englishavidity
- Frenchavidité
- Italianavidità
- Romanianaviditate
In English words that came into English from aviditās
- avidityaviditās