adjectivefirst/second-declension adjective
auxiliābundus
auxiliābundus (feminine auxiliābunda, neuter auxiliābundum)
Classical[au̯k.sɪ.li.aːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[au̯k.si.li.aˈbun.dus]
Meaning
- adjectiveinclined to give help, aid, aiding, helping
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auxiliābundus | auxiliābunda | auxiliābundum |
| genitive | auxiliābundī | auxiliābundae | auxiliābundī |
| dative | auxiliābundō | auxiliābundae | auxiliābundō |
| accusative | auxiliābundum | auxiliābundam | auxiliābundum |
| ablative | auxiliābundō | auxiliābundā | auxiliābundō |
| vocative | auxiliābunde | auxiliābunda | auxiliābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | auxiliābundī | auxiliābundae | auxiliābunda |
| genitive | auxiliābundōrum | auxiliābundārum | auxiliābundōrum |
| dative | auxiliābundīs | auxiliābundīs | auxiliābundīs |
| accusative | auxiliābundōs | auxiliābundās | auxiliābunda |
| ablative | auxiliābundīs | auxiliābundīs | auxiliābundīs |
| vocative | auxiliābundī | auxiliābundae | auxiliābunda |
auxĭlĭābundus, a, um, adj. auxilior,
I. inclined to give help, aid, aiding, helping, App. de Deo Socr. p. 48, 10 Elm.
Origins
From auxilior (“help, aid”) + -bundus.