verbfirst conjugation, no perfect or supine stems
augificō
augificō (present infinitive augificāre)
Classical[au̯ˈɡɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[au̯ˈd͡ʒiː.fi.ko]
Meaning
- to make bigger or larger, increase, augment
Conjugation conjugation 1 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | augificō | augificābam | augificābō | — | — | — |
| 2nd sg. | augificās | augificābās | augificābis | — | — | — |
| 3rd sg. | augificat | augificābat | augificābit | — | — | — |
| 1st pl. | augificāmus | augificābāmus | augificābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | augificātis | augificābātis | augificābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | augificant | augificābant | augificābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | augificem | augificārem | — | — |
| 2nd sg. | augificēs | augificārēs | — | — |
| 3rd sg. | augificet | augificāret | — | — |
| 1st pl. | augificēmus | augificārēmus | — | — |
| 2nd pl. | augificētis | augificārētis | — | — |
| 3rd pl. | augificent | augificārent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | augificor | augificābar | augificābor |
| 2nd sg. | augificāris augificāre | augificābāris augificābāre | augificāberis augificābere |
| 3rd sg. | augificātur | augificābātur | augificābitur |
| 1st pl. | augificāmur | augificābāmur | augificābimur |
| 2nd pl. | augificāminī | augificābāminī | augificābiminī |
| 3rd pl. | augificantur | augificābantur | augificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | augificer | augificārer |
| 2nd sg. | augificēris augificēre | augificārēris augificārēre |
| 3rd sg. | augificētur | augificārētur |
| 1st pl. | augificēmur | augificārēmur |
| 2nd pl. | augificēminī | augificārēminī |
| 3rd pl. | augificentur | augificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | augificā | augificāre |
| pres. 2nd pl. | augificāte | augificāminī |
| fut. 2nd sg. | augificātō | augificātor |
| fut. 3rd sg. | augificātō | augificātor |
| fut. 2nd pl. | augificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | augificantō | augificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | augificāre | augificārī |
| present participle | augificāns | — |
| future participle | — | augificandus |
gerundaugificandī, augificandō, augificandum
augĭfĭco, āre, v. a. augeo-facio,
I. to increase: numeros, Enn. ap. Non. p. 76, 1 (Trag. v. 105 Vahl.).
Origins
Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin augificō From augeō (“increase”) + -ficō.