LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

aucupium

aucupium n (genitive aucupiī or aucupī)

Meaning

  1. neuterwildfowling
  2. neuterplace where wildfowling is practised

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaucupiumaucupia
genitiveaucupiī
aucupī
aucupiōrum
dativeaucupiōaucupiīs
accusativeaucupiumaucupia
ablativeaucupiōaucupiīs
vocativeaucupiumaucupia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

verborum aucupium or captatio
minute, pedantic carping at words.

aucŭpĭum, ii, n. auceps,
I. bird-catching, fowling.
I. Lit.: piscatu, aucupio, venatione, etc., Cic. Fin. 2, 8, 23; Pall. Dec. 6, 2: noctuae, id. Sept. 12.—Poet.: aucupium sagittarum, bird-taking with arrows, Att. ap. Cic. Fin. 5, 11, 32: harundine sumptā Faunus plumoso sum deus aucupio, Prop. 5, 2, 34; cf. Hermann. Opusc. III. p. 121.— Trop., a catching at, lying in wait for something: facere aucupium auribus, Plaut. Mil. 4, 1, 44 (cf. auceps and aucupor): hoc novum est aucupium, a new kind of fowling, new way of catching things, Ter. Eun. 2, 2, 16 (cf. the preced. verse, quaestus): aucupium delectationis, Cic. Or. 25, 84; 58, 197: aucupia verborum, a catching at words, quibbling; cf. auceps, id. Caecin. 23, 65: nomenclationis, Col. 3, 2, 31.—
II. Meton. (abstr. for concr.), the birds caught: qui tot res in se habet egregias, Aucupium, omne genus piscis, etc., * Cat. 114, 3; Cels. 2, 26; Sen. Prov. 3.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin aucupium From auceps (“bird-catcher, fowler”) + -ium. Compare aucupor (“to go bird-catching”).

Borrowings
  • Italianaucupio
Italo-Dalmatian
  • Istriotcoipo

Quick answers

What does aucupium mean in Latin?
aucupium, a noun, means “wildfowling; place where wildfowling is practised”.
What is the genitive of aucupium?
The genitive singular is aucupiī. aucupium is neuter, second declension.