verbfirst conjugation
auctōricō
auctōricō (present infinitive auctōricāre, perfect active auctōricāvī, supine auctōricātum)
Meaning
- EarlyMedieval Latinto guarantee
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | auctōricō | auctōricābam | auctōricābō | auctōricāvī | auctōricāveram | auctōricāverō |
| 2nd sg. | auctōricās | auctōricābās | auctōricābis | auctōricāvistī | auctōricāverās | auctōricāveris |
| 3rd sg. | auctōricat | auctōricābat | auctōricābit | auctōricāvit | auctōricāverat | auctōricāverit |
| 1st pl. | auctōricāmus | auctōricābāmus | auctōricābimus | auctōricāvimus | auctōricāverāmus | auctōricāverimus |
| 2nd pl. | auctōricātis | auctōricābātis | auctōricābitis | auctōricāvistis | auctōricāverātis | auctōricāveritis |
| 3rd pl. | auctōricant | auctōricābant | auctōricābunt | auctōricāvērunt auctōricāvēre | auctōricāverant | auctōricāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | auctōricem | auctōricārem | auctōricāverim | auctōricāvissem |
| 2nd sg. | auctōricēs | auctōricārēs | auctōricāverīs | auctōricāvissēs |
| 3rd sg. | auctōricet | auctōricāret | auctōricāverit | auctōricāvisset |
| 1st pl. | auctōricēmus | auctōricārēmus | auctōricāverīmus | auctōricāvissēmus |
| 2nd pl. | auctōricētis | auctōricārētis | auctōricāverītis | auctōricāvissētis |
| 3rd pl. | auctōricent | auctōricārent | auctōricāverint | auctōricāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | auctōricor | auctōricābar | auctōricābor |
| 2nd sg. | auctōricāris auctōricāre | auctōricābāris auctōricābāre | auctōricāberis auctōricābere |
| 3rd sg. | auctōricātur | auctōricābātur | auctōricābitur |
| 1st pl. | auctōricāmur | auctōricābāmur | auctōricābimur |
| 2nd pl. | auctōricāminī | auctōricābāminī | auctōricābiminī |
| 3rd pl. | auctōricantur | auctōricābantur | auctōricābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | auctōricer | auctōricārer |
| 2nd sg. | auctōricēris auctōricēre | auctōricārēris auctōricārēre |
| 3rd sg. | auctōricētur | auctōricārētur |
| 1st pl. | auctōricēmur | auctōricārēmur |
| 2nd pl. | auctōricēminī | auctōricārēminī |
| 3rd pl. | auctōricentur | auctōricārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | auctōricā | auctōricāre |
| pres. 2nd pl. | auctōricāte | auctōricāminī |
| fut. 2nd sg. | auctōricātō | auctōricātor |
| fut. 3rd sg. | auctōricātō | auctōricātor |
| fut. 2nd pl. | auctōricātōte | — |
| fut. 3rd pl. | auctōricantō | auctōricantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | auctōricāre | auctōricārī |
| perfect infinitive | auctōricāvisse | auctōricātum esse |
| future infinitive | auctōricātūrum esse | auctōricātum īrī |
| present participle | auctōricāns | — |
| perfect participle | — | auctōricātus |
| future participle | auctōricātūrus | auctōricandus |
gerundauctōricandī, auctōricandō, auctōricandumsupineauctōricātum, auctōricātū
Origins
From Latin auctōr- (“guarantor”) + -icō (verb-forming suffix). First attested in ninth-century documents from Iberia and southern France.
Descendants
- Catalanatorgarfrom Old Catalan atoregar
- Portugueseoutorgarfrom Old Galician-Portuguese outorgar
- Spanishotorgarfrom Old Spanish atorgar
- Sardinianatorgarefrom Old Spanish atorgar
- Old Occitanadorgar
- Old Occitanaudorgar
- Old Occitanautorguar
- Old Occitanactorgar
- Old Occitanauctorgar
- Galicianoutorgarfrom Old Galician-Portuguese outorgar