verbfirst conjugation, deponent
auctiōnor
auctiōnor (present infinitive auctiōnārī, perfect active auctiōnātus sum)
Classical[au̯k.tiˈoː.nɔr]Ecclesiastical[au̯k.t͡siˈɔː.nor]
Meaning
- deponentintransitiveto hold an auction or public sale; make a sale by auction
- deponenttransitiveto buy at auction
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | auctiōnor | auctiōnābar | auctiōnābor | — | — | — |
| 2nd sg. | auctiōnāris auctiōnāre | auctiōnābāris auctiōnābāre | auctiōnāberis auctiōnābere | — | — | — |
| 3rd sg. | auctiōnātur | auctiōnābātur | auctiōnābitur | — | — | — |
| 1st pl. | auctiōnāmur | auctiōnābāmur | auctiōnābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | auctiōnāminī | auctiōnābāminī | auctiōnābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | auctiōnantur | auctiōnābantur | auctiōnābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | auctiōner | auctiōnārer | — | — |
| 2nd sg. | auctiōnēris auctiōnēre | auctiōnārēris auctiōnārēre | — | — |
| 3rd sg. | auctiōnētur | auctiōnārētur | — | — |
| 1st pl. | auctiōnēmur | auctiōnārēmur | — | — |
| 2nd pl. | auctiōnēminī | auctiōnārēminī | — | — |
| 3rd pl. | auctiōnentur | auctiōnārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | auctiōnāre | — |
| pres. 2nd pl. | auctiōnāminī | — |
| fut. 2nd sg. | auctiōnātor | — |
| fut. 3rd sg. | auctiōnātor | — |
| fut. 3rd pl. | auctiōnantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | auctiōnārī | — |
| perfect infinitive | auctiōnātum esse | — |
| future infinitive | auctiōnātūrum esse | — |
| present participle | auctiōnāns | — |
| perfect participle | auctiōnātus auctiōnāta, auctiōnātā, auctiōnātae, auctiōnātam, auctiōnātārum, auctiōnātās, auctiōnāte, auctiōnātī, auctiōnātīs, auctiōnātō, auctiōnātōrum, auctiōnātōs | — |
| future participle | auctiōnātūrus auctiōnātūra, auctiōnātūrā, auctiōnātūrae, auctiōnātūram, auctiōnātūrārum, auctiōnātūrās, auctiōnātūre, auctiōnātūrī, auctiōnātūrīs, auctiōnātūrō, auctiōnātūrōrum, auctiōnātūrōs, auctiōnātūrum | auctiōnandus auctiōnanda, auctiōnandā, auctiōnandae, auctiōnandam, auctiōnandārum, auctiōnandās, auctiōnande, auctiōnandīs, auctiōnandōrum, auctiōnandōs |
gerundauctiōnandī, auctiōnandō, auctiōnandumsupineauctiōnātum, auctiōnātū
auctĭōnor, ātus, 1, v. dep. id..
I. Neutr., to hold an auction or public sale, make a sale by auction:
ut in atriis auctionariis potius quam in triviis aut in compitis auctionentur, Cic. Agr. 1, 3: ait se auctionatum esse in Galliā, id. Quinct. 6, 23: Rullum hastā positā cum suis formosis finitoribus auctionantem, id. Agr. 2, 20: difficultates auctionandi proponere, Caes. B. C. 3, 20, 3.—* II. As v. a., to buy at auction:
bona condemnatorum, Ascon. ad Cic. Verr. 2, 1, 23.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
auctiōnor ātus, ārī
auctio, to hold a public sale, sell by auction: qui auctionatus sit: hastā positā: difficultates auctionandi, Cs.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin auctiōnor From auctiō (“public sale, auction”) + -ō.