LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

auctiōnor

auctiōnor (present infinitive auctiōnārī, perfect active auctiōnātus sum)
Classical[au̯k.tiˈoː.nɔr]Ecclesiastical[au̯k.t͡siˈɔː.nor]

Meaning

  1. deponentintransitiveto hold an auction or public sale; make a sale by auction
  2. deponenttransitiveto buy at auction

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.auctiōnorauctiōnābarauctiōnābor———
2nd sg.auctiōnāris
auctiōnāre
auctiōnābāris
auctiōnābāre
auctiōnāberis
auctiōnābere
———
3rd sg.auctiōnāturauctiōnābāturauctiōnābitur———
1st pl.auctiōnāmurauctiōnābāmurauctiōnābimur———
2nd pl.auctiōnāminīauctiōnābāminīauctiōnābiminī———
3rd pl.auctiōnanturauctiōnābanturauctiōnābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.auctiōnerauctiōnārer——
2nd sg.auctiōnēris
auctiōnēre
auctiōnārēris
auctiōnārēre
——
3rd sg.auctiōnēturauctiōnārētur——
1st pl.auctiōnēmurauctiōnārēmur——
2nd pl.auctiōnēminīauctiōnārēminī——
3rd pl.auctiōnenturauctiōnārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.auctiōnāre—
pres. 2nd pl.auctiōnāminī—
fut. 2nd sg.auctiōnātor—
fut. 3rd sg.auctiōnātor—
fut. 3rd pl.auctiōnantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveauctiōnārī—
perfect infinitiveauctiōnātum esse—
future infinitiveauctiōnātūrum esse—
present participleauctiōnāns—
perfect participleauctiōnātus
auctiōnāta, auctiōnātā, auctiōnātae, auctiōnātam, auctiōnātārum, auctiōnātās, auctiōnāte, auctiōnātī, auctiōnātīs, auctiōnātō, auctiōnātōrum, auctiōnātōs
—
future participleauctiōnātūrus
auctiōnātūra, auctiōnātūrā, auctiōnātūrae, auctiōnātūram, auctiōnātūrārum, auctiōnātūrās, auctiōnātūre, auctiōnātūrī, auctiōnātūrīs, auctiōnātūrō, auctiōnātūrōrum, auctiōnātūrōs, auctiōnātūrum
auctiōnandus
auctiōnanda, auctiōnandā, auctiōnandae, auctiōnandam, auctiōnandārum, auctiōnandās, auctiōnande, auctiōnandīs, auctiōnandōrum, auctiōnandōs
gerundauctiōnandī, auctiōnandō, auctiōnandumsupineauctiōnātum, auctiōnātū

auctĭōnor, ātus, 1, v. dep. id..
I. Neutr., to hold an auction or public sale, make a sale by auction: ut in atriis auctionariis potius quam in triviis aut in compitis auctionentur, Cic. Agr. 1, 3: ait se auctionatum esse in Galliā, id. Quinct. 6, 23: Rullum hastā positā cum suis formosis finitoribus auctionantem, id. Agr. 2, 20: difficultates auctionandi proponere, Caes. B. C. 3, 20, 3.—*
II. As v. a., to buy at auction: bona condemnatorum, Ascon. ad Cic. Verr. 2, 1, 23.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin auctiōnor From auctiō (“public sale, auction”) + -ō.

Quick answers

What does auctiōnor mean in Latin?
auctiōnor, a verb, means “to hold an auction or public sale; make a sale by auction; to buy at auction”.
What are the principal parts of auctiōnor?
auctiōnor, auctiōnārī, auctiōnātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce auctiōnor?
In classical Latin, [au̯k.tiˈoː.nɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [au̯k.t͡siˈɔː.nor].