LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

attribūtiō

attribūtiō f (genitive attribūtiōnis)
Classical[at.trɪˈbuː.ti.oː]Ecclesiastical[at.triˈbut.t͡si.o]

Meaning

  1. assignment of a debt
  2. predicate, attribute

Declension

declension
formsingularplural
nominativeattribūtiō
adtribūtiō
attribūtiōnēs
adtribūtiōnēs
genitiveattribūtiōnis
adtribūtiōnis
attribūtiōnum
adtribūtiōnum
dativeattribūtiōnī
adtribūtiōnī
attribūtiōnibus
adtribūtiōnibus
accusativeattribūtiōnem
adtribūtiōnem
attribūtiōnēs
adtribūtiōnēs
ablativeattribūtiōne
adtribūtiōne
attribūtiōnibus
adtribūtiōnibus
vocativeattribūtiō
adtribūtiō
attribūtiōnēs
adtribūtiōnēs

attrĭbūtĭo (adt-), ōnis, f. attribuo.
I. The assignment of a money-debt (cf. attribuo, I.).
A. Lit.: de attributione conficies, Cic. Fam. 16, 24; id. Att. 15, 13, 5; so id. ib. 16, 1 and 3.—
B. Trop.: Graeci Fatum ... Νέμεσιν vocant, quod unicuique attributio sua sit adscripta, i. e. his fate is meted out, App. de Mund. p. 754.—
II. In gram., a predicate, attribute, = attributum ex his etiam attributionibus: sacer an profanus, publicus an privatus, etc., Cic. Inv. 1, 26, 38.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin attribūtiō From attribuō + -tiō.

Descendants
  • Catalanatribució
  • Englishattributionfrom Middle French attribution
  • Frenchattributionfrom Middle French attribution
  • Romanianatribuțiefrom Middle French attribution
  • Italianattribuzione
  • Occitanatribucion
  • Portugueseatribuição
  • Spanishatribución
  • Corsicanattribuzione
  • Corsicanattribuzioni

Quick answers

What does attribūtiō mean in Latin?
attribūtiō, a noun, means “assignment of a debt; predicate, attribute”.
What is the genitive of attribūtiō?
The genitive singular is attribūtiōnis. attribūtiō is feminine, third declension.
How do you pronounce attribūtiō?
In classical Latin, [at.trɪˈbuː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [at.triˈbut.t͡si.o].