noun · femininethird declension
attrectātiō
attrectātiō f (genitive attrectātiōnis)
Classical[at.trɛkˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[at.trekˈtat.t͡si.o]
Meaning
- touching
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | attrectātiō | attrectātiōnēs |
| genitive | attrectātiōnis | attrectātiōnum |
| dative | attrectātiōnī | attrectātiōnibus |
| accusative | attrectātiōnem | attrectātiōnēs |
| ablative | attrectātiōne | attrectātiōnibus |
| vocative | attrectātiō | attrectātiōnēs |
attrectātĭo (adt-), ōnis, f. attrecto.
I. A touching, handling (post-Aug.), Gell. 11, 18, 23:
boves frequenti manūs attrectatione mansuescere, Pall. Mart. 12, 1 al.— II. In gram., a term applied to words which denote a taking of many things together; as, fasceatim, Quint. 1, 4, 20.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinattrectātiō
Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.? Latin trahō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin tractō Latin attrectō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin attrectātiō From attrectō + -tiō.