LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

attingō

attingō (present infinitive attingere, perfect active attigī, supine attāctum)
Classical[atˈtɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[atˈtiŋ.ɡo]

Meaning

  1. transitiveto come in contact with, touch
  2. transitiveto assault; strike, attack
  3. transitiveto touch, taste
  4. transitiveto approach, reach, arrive at
  5. transitiveto be contiguous to, lie near, border upon
    […]; attingit etiam ab Sēquanīs et Helvētiīs flūmen Rhēnum, vergit ad septentriōnēs.[…] ; it borders also the Rhine River on the side of the Sequani and the Helvetii, [and] stretches toward the north.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.1
  6. transitiveto touch, affect, interest, reach
  7. transitiveto mention slightly, touch upon
  8. transitiveto undertake, enter upon, engage in
  9. transitiveto be similar; to belong, relate or appertain to, concern

Latīnē defined in Latin in our graded readers

pervēnit ad; tangere coepit
touch, border on
attingō -ere, -tigī — in De Bello Gallico III, ch. 2

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.attingōattingēbamattingamattigīattigeramattigerō
2nd sg.attingisattingēbāsattingēsattigistīattigerāsattigeris
3rd sg.attingitattingēbatattingetattigitattigeratattigerit
1st pl.attingimusattingēbāmusattingēmusattigimusattigerāmusattigerimus
2nd pl.attingitisattingēbātisattingētisattigistisattigerātisattigeritis
3rd pl.attinguntattingēbantattingentattigērunt
attigēre
attigerantattigerint
attingerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.attingamattingeremattigerimattigissem
2nd sg.attingāsattingerēsattigerīsattigissēs
3rd sg.attingatattingeretattigeritattigisset
1st pl.attingāmusattingerēmusattigerīmusattigissēmus
2nd pl.attingātisattingerētisattigerītisattigissētis
3rd pl.attingantattingerentattigerint
attingerint
attigissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.attingorattingēbarattingar
2nd sg.attingeris
attingere
attingēbāris
attingēbāre
attingēris
attingēre
3rd sg.attingiturattingēbāturattingētur
1st pl.attingimurattingēbāmurattingēmur
2nd pl.attingiminīattingēbāminīattingēminī
3rd pl.attingunturattingēbanturattingentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.attingarattingerer
2nd sg.attingāris
attingāre
attingerēris
attingerēre
3rd sg.attingāturattingerētur
1st pl.attingāmurattingerēmur
2nd pl.attingāminīattingerēminī
3rd pl.attinganturattingerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.attingeattingere
pres. 2nd pl.attingiteattingiminī
fut. 2nd sg.attingitōattingitor
fut. 3rd sg.attingitōattingitor
fut. 2nd pl.attingitōte—
fut. 3rd pl.attinguntōattinguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveattingereattingī
perfect infinitiveattigisseattāctum esse
future infinitiveattāctūrum esseattāctum īrī
present participleattingēns—
perfect participle—attāctus
attācta, attāctā, attāctae, attāctam, attāctārum, attāctās, attācte, attāctī, attāctīs, attāctō, attāctōrum, attāctōs
future participleattāctūrus
attāctūra, attāctūrā, attāctūrae, attāctūram, attāctūrārum, attāctūrās, attāctūre, attāctūrī, attāctūrīs, attāctūrō, attāctūrōrum, attāctūrōs, attāctūrum
attingendus
attingundus, attingenda, attingendā, attingendae, attingendam, attingendārum, attingendās, attingende, attingendīs, attingendōrum, attingendōs
gerundattingendī, attingendō, attingendumsupineattāctum, attāctū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

res summas attingere
to dwell only on the main points.
tangere, attingere terram
to be contiguous, adjacent to a country.
aries murum attingit, percutit
the battering-ram strikes the wall.
extremis digitis aliquid attingere
to touch with the fingertips.
breviter tangere, attingere aliquid
to touch briefly on a thing.
quasi praeteriens, in transitu attingere aliquid
to make a cursory mention of a thing; to mention by the way (not obiter or in transcursu).
strictim, leviter tangere, attingere, perstringere aliquid
to make a cursory mention of a thing; to mention by the way (not obiter or in transcursu).
primis (ut dicitur) or primoribus labris gustare or attingere litteras
to have a superficial knowledge, a smattering of literature, of the sciences.

at-tingo (not adt-), tĭgi, tactum, 3, v. a. tango (ante-class. form attĭgo, ĕre,
I. v. infra; attinge = attingam, acc. to Paul. ex Fest. p. 26 Müll.; v. Müll. ad h. l.; concerning attigo, āre, v. fin.), to touch, come in contact with; constr. with the acc.; poet. with ad.
I. Lit.
A. In gen.: mento summam aquam, vet. poët. ap. Cic. Tusc. 1, 5, 10: vestem, Att. ap. Non. p. 75, 32: Egone Argivum imperium attingam, id. Trag. Rel. p. 166 Rib.: suaviter (omnia) attingunt, Lucr. 4, 623: nec enim ullum hoc frigidius flumen attigi, Cic. Leg. 2, 3, 6: prius quam aries murum attigisset, Caes. B. G. 2, 32: pedibus terram, Nep. Eum. 5, 5: quisquis (vas) attigerit, Vulg. Lev. 15, 23: nos nihil tuorum attigimus, id. Gen. 26, 29: (medicus) pulsum venarum attigit, Tac. A. 6, 50: se esse possessorem soli, quod primum Divus Augustus nascens attigisset, Suet. Aug. 5 (cf. Ov. Tr. 4, 3, 46: Tactaque nascenti corpus haberet humus, acc. to the practice of laying new-born children upon the ground; v. tollo).—Poet.: (Callisto) miles erat Phoebes, nec Maenalon attigit (nor did there touch, set foot on) ulla Gratior hac Triviae, Ov. M. 2, 415: usque ad caelum attingebat stans in terrā, Vulg. Sap. 18, 16.—
B. With partic. access. ideas.
1. To touch by striking, to strike; rarely in a hostile manner, to attack, assault: ne me attingas, Plaut. As. 2, 2, 106; ne attigas me, id. Truc. 2, 2, 21: ne attigas puerum istac caussā, id. Bacch. 3, 3, 41 (quoted by Non. p. 75, 33): Si tu illam attigeris secus quam dignumst liberam, Ter. Phorm. 2, 3, 91.—Of lightning: ICTV. FVLMINIS. ARBORES. ATTACTAE. ARDVERINT., Fragm. Fratr. Arval. Inscr. Orell. 961; cf. Fest. s. v. scribonianum, p. 333 Müll., and s. v. obstitum, p. 193: si Vestinus attingeretur, i. e. ei bellum indiceretur, Liv. 8, 29; so Suet. Ner. 38.—
2. In mal. part., aliquam, to touch: virginem, Ter. Hec. 1, 2, 61; Cat. 67, 20.—
3. To touch in eating, to taste, crop: nulla neque amnem Libavit quadrupes, nec graminis attigit herbam, Verg. E. 5, 26.—
4. Of local relations, to come to a place, to approach, reach, arrive at (class.; esp. freq. in the histt.): aedīs ne attigatis, Plaut. Most. 2, 2, 37: ut primum Asiam attigisti, Cic. ad Q. Fr. 1, 1, 8: cum primis navibus Britanniam attigit, Caes. B. G. 4, 23: Siciliam, Nep. Dion, 5, 3: Syriam ac legiones, Tac. A. 2, 55: saltuosos locos, id. ib. 4, 45: Urbem, id. Or. 7 fin.: In paucis diebus quam Capreus attigit etc., Suet. Tib. 60; id. Calig. 44; id. Vesp. 4 al.—
5. Transf., to touch, lie near, border upon, be contiguous to: Theseus ... Attigit injusti regis Gortynia tecta, Cat. 64, 75: Cappadociae regio, quae Ciliciam attingeret, Cic. Fam. 15, 4, 4; id. Pis. 16 fin.: (stomachus) utrāque ex parte tonsillas attingens, etc., id. N. D. 2, 54, 135: eorum fines Nervii attingebant, Caes. B. G. 2, 15: ITEM. COLLEGIA. QVAE. ATTINGVNT. EIDEM. FORO, Inscr. Orell. 3314: attingere parietem, Vulg. Ezech. 41, 6.—
II. Trop.
A. In gen., to touch, affect, reach: nec desiderium nos attigit, Lucr. 3, 922 (adficit, Lachm.): ante quam voluptas aut dolor attigerit, Cic. Fin. 3, 5, 16: nimirum me alia quoque causa delectat, quae te non attingit, id. Leg. 2, 1, 3: quo studio providit, ne qua me illius temporis invidia attingeret, id. Fam. 3, 10, 10: si qua de Pompeio nostro tuendo ... cura te attingit, id. Att. 9, 11, A: erant perpauci, quos ea infamia attingeret, Liv 27, 11, 6: cupidus attingere gaudia, to feel, Prop. 1, 19, 9: vox, sonus, attigit aures, Val. Fl. 2, 452; Claud. B. Get: 412; Manil. 1, 326.—
B. Esp.
1. To touch upon in speaking, etc., to mention slightly: paucis rem, Plaut. Truc. 4, 4, 11: summatim attingere, Lucr. 3, 261: ut meos quoque attingam, Cat. 39, 13: quod perquam breviter perstrinxi atque attigi, Cic. de Or. 2, 49, 201; id. Fam. 2, 4 fin.: si tantummodo summas attigero, Nep. Pelop. 1, 1: invitus ea, tamquam vulnera, attingo, sed nisi tacta tractataque sanari non possunt, Liv. 28, 27: ut seditionem attigit, Tac. A. 1, 35: familiae (Galbae) breviter attingam, Suet. Galb. 3 al. —
2. To touch, i. e. to undertake, enter upon some course of action (esp. mental), to apply one's self to, be occupied with, engage in, to take in hand, manage: quae isti rhetores ne primoribus quidem labris attigissent, Cic. de Or. 1, 19, 87; cf. id. Cael. 12; id. Arch. 8: egomet, qui sero ac leviter Graecas litteras attigissem, id. de Or. 1, 18, 82: orationes, id. Or. 13, 41: poëticen, Nep. Att. 18, 5; so Suet. Aug. 85: liberales disciplinas omnes, id. Ner. 52: studia, id. Gram. 9: ut primum forum attigi, i. e. accessi, adii, applied myself to public affairs, Cic. Fam. 5, 8, 3: arma, Liv. 3, 19: militiam resque bellicas, Suet. Calig. 43: curam rei publicae, id. Tib. 13: ad Venerem seram, Ov. A. A. 2, 701.—
3. (Acc. to I. B. 4.) To arrive somewhere: quod ab illo attigisset nuntius, Plaut. Bacch. 2, 2, 19 (cf. id. ib. 3, 5, 3: si a me tetigit nuntius).—
4. (Acc. to I. B. 5.) To come near to in quality, to be similar; or to belong to, appertain to, to concern, relate to: quae nihil attingunt ad rem nec sunt usui, Plaut. Merc. 1, 1, 32: haec quemque attigit, id. ib. 1, 1, 20: attingit animi naturam corporis similitudo, Cic. Tusc. 4, 13, 30; id. Fam. 13, 7, 4; id. ad Q. Fr. 1, 1, 1: quae non magis legis nomen attingunt, quam si latrones aliqua sanxerint, id. Leg. 2, 5: Segestana, Centuripina civitas, quae cum officiis, fide, vetustate, tum etiam cognatione populi Romani nomen attingunt, Cic. Verr. 2, 5, 32: (labor) non attingit deum, id. N. D. 1, 9, 22: primus ille (locus), qui in veri cognitione consistit, maxime naturam attingit humanam, id. Off. 1, 6, 18; id. Tusc. 5, 33, 93; id. Fin. 5, 9.—*
5. Si quid eam humanitus attigisset (for the usu. euphemism, accidisset), if any misfortune had happened to her, App. Mag. p. 337.!*? Ne me attiga atque aufer manum, Turp. ap. Non. p. 75, 30 dub. (Rib. here reads attigas, Com. Rel. p. 98): custodite istunc, ne attigat, Pac., Trag. Rel. p. 105 Rib.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinattingō

Proto-Indo-European *teh₂g- Proto-Italic *tangō Latin tangō Latin attingō From ad- + tangō (“touch”).

Elsewhere
  • Italianattingere
  • Englishattainfrom Old French ataindre
  • Frenchatteindrefrom Old French ataindre
  • Portugueseatingir
  • Romanianatinge
  • Romanianatingere
  • Spanishatañer
  • Spanishatingir
  • Esperantoatingi
  • Galicianatanguer
Old Occitan
  • Occitanaténher
  • Catalanatènyer

In English words that came into English from attingō

  • attain*attangere
  • attingentattingēns
  • attingenceattingēns
  • attingeattingō
  • attaintureattinctūra

Quick answers

What does attingō mean in Latin?
attingō, a verb, means “to come in contact with, touch; to assault; strike, attack”.
What are the principal parts of attingō?
attingō, attingere, attigī, attāctum (third conjugation).
How do you pronounce attingō?
In classical Latin, [atˈtɪŋ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [atˈtiŋ.ɡo].
Where does attingō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin attingō.
Which English words come from attingō?
English words that go back to Latin attingō include attingent, attingence, attinge, attain and attainture.