LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

atrōcitās

atrōcitās f (genitive atrōcitātis)
Classical[aˈtroː.kɪ.taːs]Ecclesiastical[aˈtrɔː.t͡ʃi.tas]

Meaning

  1. atrocity
  2. figurativelyhardship, suffering, tragedy, disaster

Declension

declension
formsingularplural
nominativeatrōcitāsatrōcitātēs
genitiveatrōcitātisatrōcitātum
dativeatrōcitātīatrōcitātibus
accusativeatrōcitātematrōcitātēs
ablativeatrōcitāteatrōcitātibus
vocativeatrōcitāsatrōcitātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

indignitas, atrocitas rei (Mur. 25. 51)
the revolting nature of an action.

ā^trōcĭtas, ātis, f. atrox,
I. the quality of atrox, harshness, horribleness, hideousness, hatefulness (having reference to the form, appearance, while saevitas relates to the mind; hence the latter is used only of persons, the former of persons and things; v. Doed. Syn. I. p. 40; syn.: saevitas, duritia, acerbitas, crudelitas).
I. Lit. (class., but only in prose): si res ista gravissima suā sponte videretur, tamen ejus atrocitas necessitudinis nomine levaretur, Cic. Quinct. 16, 52: ipsius facti atrocitas aut indignitas, id. Inv. 2, 17, 53: facinoris, Suet. Calig. 12: sceleris, Sall. C. 22, 3: temporum, Suet. Tib. 48; id. Calig. 6: poenae, id. Dom. 11.—
II. Of the mind or manners, agitation (like that of the sea, v. ater and atrocitas maris, Col. 8, 17, 10), tumult rage, savageness, barbarity, atrocity, cruelty, roughness: ego quod in hac causā vehementior sum, non atrocitate animi moveor (quis enim est me mitior?) sed, etc., Cic. Cat. 4, 6: hae litterae invidiosam atrocitatem verborum habent, id. ad. Q. Fr. 1, 2, 2, § 6. So, morum, Tac. A. 4, 13: consilium nefandae atrocitatis, Suet. Calig. 48.—In phil. and jurid. lang. severity, harshness: atrocitas ista quo modo in veterem Academiam irruperit, nescio, Cic. Ac. 2, 44, 136: atrocitas formularum, the rigid strictness of judicial formulas, Quint. 7, 1, 37 Spald.—In plur., App. Met. 10, c. 28, p. 252.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin atrōcitās From atrōx (“cruel, fierce”) + -tās.

Descendants
  • Catalanatrocitat
  • Englishatrocity
  • Frenchatrocité
  • Italianatrocità
  • Portugueseatrocidade
  • Romanianatrocitate
  • Spanishatrocidad
  • Asturianatrocidá
  • Galicianatrocidade

In English words that came into English from atrōcitās

  • atrocityatrōcitās

Quick answers

What does atrōcitās mean in Latin?
atrōcitās, a noun, means “atrocity; hardship, suffering, tragedy, disaster”.
What is the genitive of atrōcitās?
The genitive singular is atrōcitātis. atrōcitās is feminine, third declension.
How do you pronounce atrōcitās?
In classical Latin, [aˈtroː.kɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈtrɔː.t͡ʃi.tas].