LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

astruō

astruō (present infinitive astruere, perfect active astrūxī, supine astrūctum)
Classical[ˈas.tru.oː]Ecclesiastical[ˈas.tru.o]

Meaning

  1. to build near or to a thing, to erect
  2. to build on, heap; build an additional structure

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.astruōastruēbamastruamastrūxīastrūxeramastrūxerō
2nd sg.astruisastruēbāsastruēsastrūxistīastrūxerāsastrūxeris
3rd sg.astruitastruēbatastruetastrūxitastrūxeratastrūxerit
1st pl.astruimusastruēbāmusastruēmusastrūximusastrūxerāmusastrūxerimus
2nd pl.astruitisastruēbātisastruētisastrūxistisastrūxerātisastrūxeritis
3rd pl.astruuntastruēbantastruentastrūxērunt
astrūxēre
astrūxerantastrūxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.astruamastrueremastrūxerimastrūxissem
2nd sg.astruāsastruerēsastrūxerīsastrūxissēs
3rd sg.astruatastrueretastrūxeritastrūxisset
1st pl.astruāmusastruerēmusastrūxerīmusastrūxissēmus
2nd pl.astruātisastruerētisastrūxerītisastrūxissētis
3rd pl.astruantastruerentastrūxerintastrūxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.astruorastruēbarastruar
2nd sg.astrueris
astruere
astruēbāris
astruēbāre
astruēris
astruēre
3rd sg.astruiturastruēbāturastruētur
1st pl.astruimurastruēbāmurastruēmur
2nd pl.astruiminīastruēbāminīastruēminī
3rd pl.astruunturastruēbanturastruentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.astruarastruerer
2nd sg.astruāris
astruāre
astruerēris
astruerēre
3rd sg.astruāturastruerētur
1st pl.astruāmurastruerēmur
2nd pl.astruāminīastruerēminī
3rd pl.astruanturastruerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.astrueastruere
pres. 2nd pl.astruiteastruiminī
fut. 2nd sg.astruitōastruitor
fut. 3rd sg.astruitōastruitor
fut. 2nd pl.astruitōte—
fut. 3rd pl.astruuntōastruuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveastruereastruī
perfect infinitiveastrūxisseastrūctum esse
future infinitiveastrūctūrum esseastrūctum īrī
present participleastruēns—
perfect participle—astrūctus
astrūcta, astrūctā, astrūctae, astrūctam, astrūctārum, astrūctās, astrūcte, astrūctī, astrūctīs, astrūctō, astrūctōrum, astrūctōs
future participleastrūctūrus
astrūctūra, astrūctūrā, astrūctūrae, astrūctūram, astrūctūrārum, astrūctūrās, astrūctūre, astrūctūrī, astrūctūrīs, astrūctūrō, astrūctūrōrum, astrūctūrōs, astrūctūrum
astruendus
astruenda, astruendā, astruendae, astruendam, astruendārum, astruendās, astruende, astruendīs, astruendōrum, astruendōs
gerundastruendī, astruendō, astruendumsupineastrūctum, astrūctū

a-strŭo (ads-, Merk., Halm, Dinter), struxi, structum, 3, v. a.,
I. to build near or in addition to a thing, to add (mostly in prose and post-Aug.; never in Cic.).
I. Lit.: cum veteri adstruitur recens aedificium, Col. 1, 5 fin.: utrique (villae) quae desunt, Plin. Ep. 9, 7 fin.: sicut ante secunda fortuna tot victorias adstruxerat; ita nunc adversa destruens quae cumulaverat, Just. 23, 3: medicamentum adstruere, Scrib. Comp. 227.—
II. In gen.
A. To add to: adstrue formae, Ov. A. A. 2, 119: victus ab eo Pharnaces vix quicquam gloriae ejus adstruxit, Vell. 2, 55: aliquid magnificentiae, Plin. 9, 35, 58, § 119; so, dignitati, Plin. Ep. 3, 2, 5: famae, id. ib. 4, 17, 7: felicitati, id. Pan. 74, 2: alicui laudem, id. ib. 46, 8: alicui nobilitatem ac decus, Tac. H. 1, 78: consulari ac triumphalibus ornamentis praedito quid aliud adstruere fortuna poterat? id. Agr. 44: adstruit auditis ... pavor, Sil. 4, 8: ut quae Neroni falsus adstruit scriptor, ascribes, imputes, Mart. 3, 20: ut Livium quoque priorum aetati adstruas, i.e. annumeres, Vell. 1, 17.—
B. To furnish with something (syn. instruo): contignationem laterculo adstruxerunt, covered, fastened, Caes. B. C. 2, 9.—Trop.: aliquem falsis criminibus, i.e. to charge, Curt. 10, 1.!*? The signif. affirmare, which Agroet. p. 2268 P., and Beda, p. 2334 P. give, is found in no Lat. author; for in Plin. 12, 18, 41, § 83, instead of adstruxerunt, it is better to read adseverant; v. Sillig ad h. l.; so also Jan.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinastruō

Latin struō Latin astruō From ad- + struō.

Descendants
  • Englishadstructfrom Vulgar Latin *astruicāre
  • Romanianastrucafrom Vulgar Latin *astruicāre

Quick answers

What does astruō mean in Latin?
astruō, a verb, means “to build near or to a thing, to erect; to build on, heap; build an additional structure”.
What are the principal parts of astruō?
astruō, astruere, astrūxī, astrūctum (third conjugation).
How do you pronounce astruō?
In classical Latin, [ˈas.tru.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈas.tru.o].
Where does astruō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin astruō.