LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

asservō

asservō (present infinitive asservāre, perfect active asservāvī, supine asservātum)
Classical[asˈsɛr.woː]Ecclesiastical[asˈsɛr.vo]

Meaning

  1. to watch over, observe, guard, keep; preserve, store up

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.asservōasservābamasservābōasservāvīasservāveramasservāverō
asservārō
2nd sg.asservāsasservābāsasservābisasservāvistī
asservāstī
asservāverās
asservārās
asservāveris
3rd sg.asservatasservābatasservābitasservāvitasservāverat
asservārat
asservāverit
asservārit
1st pl.asservāmusasservābāmusasservābimusasservāvimusasservāverāmusasservāverimus
asservārimus
2nd pl.asservātisasservābātisasservābitisasservāvistis
asservāstis
asservāverātis
asservārātis
asservāveritis
asservāritis
3rd pl.asservantasservābantasservābuntasservāvērunt
asservāvēre, asservārunt
asservāverant
asservārant
asservāverint
asservārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.asservemasservāremasservāverim
asservārim
asservāvissem
asservāssem
2nd sg.asservēsasservārēsasservāverīsasservāvissēs
asservāssēs
3rd sg.asservetasservāretasservāverit
asservārit
asservāvisset
asservāsset
1st pl.asservēmusasservārēmusasservāverīmus
asservārīmus
asservāvissēmus
asservāssēmus
2nd pl.asservētisasservārētisasservāverītis
asservārītis
asservāvissētis
asservāssētis
3rd pl.asserventasservārentasservāverint
asservārint
asservāvissent
asservāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.asservorasservābarasservābor
2nd sg.asservāris
asservāre
asservābāris
asservābāre
asservāberis
asservābere
3rd sg.asservāturasservābāturasservābitur
1st pl.asservāmurasservābāmurasservābimur
2nd pl.asservāminīasservābāminīasservābiminī
3rd pl.asservanturasservābanturasservābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.asserverasservārer
2nd sg.asservēris
asservēre
asservārēris
asservārēre
3rd sg.asservēturasservārētur
1st pl.asservēmurasservārēmur
2nd pl.asservēminīasservārēminī
3rd pl.asserventurasservārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.asservāasservāre
pres. 2nd pl.asservāteasservāminī
fut. 2nd sg.asservātōasservātor
fut. 3rd sg.asservātōasservātor
fut. 2nd pl.asservātōte—
fut. 3rd pl.asservantōasservantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveasservāreasservārī
perfect infinitiveasservāvisse
asservāsse
asservātum esse
future infinitiveasservātūrum esseasservātum īrī
present participleasservāns—
perfect participle—asservātus
asservāta, asservātā, asservātae, asservātam, asservātārum, asservātās, asservātī, asservātōrum, asservātōs
future participleasservātūrus
asservātūra, asservātūrā, asservātūrae, asservātūram, asservātūrārum, asservātūrās, asservātūre, asservātūrī, asservātūrīs, asservātūrō, asservātūrōrum, asservātūrōs, asservātūrum
asservandus
asservanda, asservandā, asservandae, asservandam, asservandārum, asservandās, asservande, asservandīs, asservandōrum, asservandōs
gerundasservandī, asservandō, asservandumsupineasservātum, asservātū

as-servo (ads-, Fleck., B. and K., Weissenb., Müller), āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to watch over, keep, preserve, observe, guard (carefully) a person or thing (very freq. of things kept in custody; in the class. per. mostly in prose): adservatote haec, sultis, navales pedes (i. e. mercenarii), Plaut. Men. 2, 2, 75: tabulae neglegentius adservatae, Cic. Arch. 5: corpora (mortuorum) in conditorio, Plin. 7, 16, 16, § 75: ignem in ferulā, id. 7, 56, 57, § 198: thynni sale adservantur, id. 9, 15, 18, § 48; and, in sale adservari, id. 9, 25, 41, § 80: Hunc quoque adserva ipsum, ne quo abitat, watch, Plaut. Rud. 3, 4, 72: sinito ambulare, si foris, si intus volent, Sed uti adserventur magnā diligentiā, id. Capt. 1, 2, 6: acerrime adservabimus, we shall very closely watch, Cic. Att. 10, 16: portas murosque, Caes. B. C. 1, 21: arcem, Curt. 9, 7: ut vinctum te adservet domi, Plaut. Bacch. 4, 4, 98: cura adservandum vinctum, Ter. And. 5, 2, 24; so id. Heaut. 3, 3, 32; 4, 4, 12: imperat dum res judicetur, hominem ut adservent, Cic. Verr. 2, 3, 22; 2, 5, 30: ut domi meae te adservarem, rogāsti, id. Cat. 1, 8, 19: Vitrubium in carcerem adservari jussit, Liv. 8, 20; 40, 23; 27, 19 fin.; 6, 30: sacra fideli custodiā, id. 5, 40: puella Adservanda nigerrimis diligentius uvis, Cat. 17, 16.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinasservō

Proto-Indo-European *ser-der.? Proto-Italic *serwos Latin servus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin servō Latin asservō From ad- (“to, towards, at”) + servō (“save, preserve”).

Quick answers

What does asservō mean in Latin?
asservō, a verb, means “to watch over, observe, guard, keep; preserve, store up”.
What are the principal parts of asservō?
asservō, asservāre, asservāvī, asservātum (first conjugation).
How do you pronounce asservō?
In classical Latin, [asˈsɛr.woː]; in ecclesiastical (church) Latin, [asˈsɛr.vo].
Where does asservō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin asservō.