LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

assectātor

assectātor m (genitive assectātōris)
Classical[as.sɛkˈtaː.tɔr]Ecclesiastical[as.sekˈtaː.tor]

Meaning

  1. a client, follower, attendant
  2. a disciple

Declension

declension
formsingularplural
nominativeassectātorassectātōrēs
adsectātōrēs
genitiveassectātōris
adsectātōris
assectātōrum
adsectātōrum
dativeassectātōrī
adsectātōrī
assectātōribus
adsectātōribus
accusativeassectātōrem
adsectātōrem
assectātōrēs
adsectātōrēs
ablativeassectātōre
adsectātōre
assectātōribus
adsectātōribus
vocativeassectātorassectātōrēs
adsectātōrēs

assectātor (ads-), ōris, m. id.,
I. he that is in attendance upon any one (as friend, servant, client, etc.), a follower, an attendant (in a good sense, while assecla is used in a contemptuous sense).
I. Lit.: vetus adsectator ex numero amicorum, Cic. Verr. 2, 2, 11: cum comitatu adsectatoribusque, id. Balb. 27 fin.: hujus autem rei (sc. adsectationis) tres partes sunt: una salutatorum, cum domum veniunt; altera deductorum, tertia adsectatorum, who are always in attendance upon the candidates, Q. Cic. Petit. Cons. 9 al.: cancer dapis adsectator, Plin. 9, 42, 66, § 142.—
II. Trop., a disciple: sapientiae, i. e. philosophus, Plin. 8, 17, 21, § 59: eloquentiae, id. 29, 1, 5, § 8: dicendi, id. 20, 14, 57, § 160: auditor adsectatorque Protagorae, Gell. 5, 10, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinassectātor

Proto-Indo-European *sekʷ- Proto-Indo-European *sékʷetor Proto-Italic *sekʷtos Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin sector Latin assector Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin assectātor From assector (“to attend, follow”) + -tor.

Quick answers

What does assectātor mean in Latin?
assectātor, a noun, means “a client, follower, attendant; a disciple”.
What is the genitive of assectātor?
The genitive singular is assectātōris. assectātor is masculine, third declension.
How do you pronounce assectātor?
In classical Latin, [as.sɛkˈtaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [as.sekˈtaː.tor].
Where does assectātor come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin assectātor.