noun · femininethird declension
assectātiō
assectātiō f (genitive assectātiōnis)
Classical[as.sɛkˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[as.sekˈtat.t͡si.o]
Meaning
- attendance (on clients etc)
- observation, study
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | assectātiō | assectātiōnēs adsectātiōnēs |
| genitive | assectātiōnis adsectātiōnis | assectātiōnum adsectātiōnum |
| dative | assectātiōnī adsectātiōnī | assectātiōnibus adsectātiōnibus |
| accusative | assectātiōnem adsectātiōnem | assectātiōnēs adsectātiōnēs |
| ablative | assectātiōne adsectātiōne | assectātiōnibus adsectātiōnibus |
| vocative | assectātiō | assectātiōnēs adsectātiōnēs |
assectātĭo (ads-), ōnis, f. assector.
I. An (assiduous, respectful) attendance (as that of clients, etc.):
in petitionibus opera atque adsectatio, Cic. Mur. 34: so Q. Cic. Petit. Cons. 9.—II. Observation, study:
magna caeli adsectatio, Plin. 2, 20, 18, § 82.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin assectātiō From assector + -tiō.
Descendants
- Englishassectation