verbfourth conjugation
assaliō
assaliō (present infinitive assalīre, perfect active assalīvī, supine assaltum)
Classical[asˈsa.li.oː]Ecclesiastical[asˈsaː.li.o]
Meaning
- Late Latinto jump on, attack
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | assaliō | assaliēbam | assaliam | assalīvī | assalīveram | assalīverō |
| 2nd sg. | assalīs | assaliēbās | assaliēs | assalīvistī | assalīverās | assalīveris |
| 3rd sg. | assalit | assaliēbat | assaliet | assalīvit | assalīverat | assalīverit |
| 1st pl. | assalīmus | assaliēbāmus | assaliēmus | assalīvimus | assalīverāmus | assalīverimus |
| 2nd pl. | assalītis | assaliēbātis | assaliētis | assalīvistis | assalīverātis | assalīveritis |
| 3rd pl. | assaliunt | assaliēbant | assalient | assalīvērunt assalīvēre | assalīverant | assalīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | assaliam | assalīrem | assalīverim | assalīvissem |
| 2nd sg. | assaliās | assalīrēs | assalīverīs | assalīvissēs |
| 3rd sg. | assaliat | assalīret | assalīverit | assalīvisset |
| 1st pl. | assaliāmus | assalīrēmus | assalīverīmus | assalīvissēmus |
| 2nd pl. | assaliātis | assalīrētis | assalīverītis | assalīvissētis |
| 3rd pl. | assaliant | assalīrent | assalīverint | assalīvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | assalior | assaliēbar | assaliar |
| 2nd sg. | assalīris assalīre | assaliēbāris assaliēbāre | assaliēris assaliēre |
| 3rd sg. | assalītur | assaliēbātur | assaliētur |
| 1st pl. | assalīmur | assaliēbāmur | assaliēmur |
| 2nd pl. | assalīminī | assaliēbāminī | assaliēminī |
| 3rd pl. | assaliuntur | assaliēbantur | assalientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | assaliar | assalīrer |
| 2nd sg. | assaliāris assaliāre | assalīrēris assalīrēre |
| 3rd sg. | assaliātur | assalīrētur |
| 1st pl. | assaliāmur | assalīrēmur |
| 2nd pl. | assaliāminī | assalīrēminī |
| 3rd pl. | assaliantur | assalīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | assalī | assalīre |
| pres. 2nd pl. | assalīte | assalīminī |
| fut. 2nd sg. | assalītō | assalītor |
| fut. 3rd sg. | assalītō | assalītor |
| fut. 2nd pl. | assalītōte | — |
| fut. 3rd pl. | assaliuntō | assaliuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | assalīre | assalīrī |
| perfect infinitive | assalīvisse | assaltum esse |
| future infinitive | assaltūrum esse | assaltum īrī |
| present participle | assaliēns | — |
| perfect participle | — | assaltus |
| future participle | assaltūrus | assaliendus assaliundus |
gerundassaliendī, assaliendō, assaliendumsupineassaltum, assaltū
Origins
From ad- + saliō, replacing the Classical equivalent assiliō (the latter showing historical reduction of unstressed /a/). Attested from the time of the Lex Salica onwards.
Western Romance
- Occitanassalirfrom Old Occitan assaly
- Occitanassalhirfrom Old Occitan assaly
- Old Catalanassalir
- Old Catalanassallir
- Old Frenchassalir, assaillir
- Old Spanishassalirfrom Old Occitan assaly
- Old Spanishasalirfrom Old Occitan assaly
- Romanshassaglir
Italo-Romance
- Italianassalire
In English words that came into English from assaliō
- assaultassaliō
- assailantassaliō
- assailassaliō