adjectivethird-declension two-termination adjective
articulāris
articulāris (neuter articulāre)
Classical[ar.tɪ.kʊˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[ar.ti.kuˈlaː.ris]
Meaning
- two terminationarticular
faciēs articulāris
articular facet
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | articulāris | articulāris | articulāre |
| genitive | articulāris | articulāris | articulāris |
| dative | articulārī | articulārī | articulārī |
| accusative | articulārem | articulārem | articulāre |
| ablative | articulārī | articulārī | articulārī |
| vocative | articulāris | articulāris | articulāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | articulārēs | articulārēs | articulāria |
| genitive | articulārium | articulārium | articulārium |
| dative | articulāribus | articulāribus | articulāribus |
| accusative | articulārīs articulārēs | articulārīs articulārēs | articulāria |
| ablative | articulāribus | articulāribus | articulāribus |
| vocative | articulārēs | articulārēs | articulāria |
artĭcŭlāris, e, adj. articulus.
I. Pertaining to the joints (v. articulus, I.):
morbus, gout, Plin. 20, 17, 73, § 195; Suet. Galb. 21; Scrib. Comp. 101.—II. In gram., like the article (v. articulus, II. A. fin.):
pronomen, i. e. hic, iste, Prisc. p. 938 P.; 574 P.; Serv. p. 1785 P.Origins
Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin articulāris From articula + -āris.
In English words that came into English from articulāris
- articulararticulāris