LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

arrogantia

arrogantia f (genitive arrogantiae)
Classical[ar.rɔˈɡan.ti.a]Ecclesiastical[ar.roˈɡan.t͡si.a]

Meaning

  1. feminineAn assuming, presumption; arrogance, conceitedness.
  2. femininePride, haughtiness, insolence.
  3. feminineObstinacy, stubbornness.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Superbia · Arrogantia · Fastus · Insolentia

Superbia, from self-sufficiency, thinks others beneath itself, and considers them only as to the inferiority of their endowments; pride, in opp. to humility, arrogantia would make others, who owe it no homage, sensible of its endowments or privileges, in opp. to modesty; fastus (from σπαθᾶν?) pushes men from itself, as unworthy to stand in connection with it, as a presumptuous, in opp. to a sober, unassuming disposition; insolentia (from salire, insilire,) misemploys its superiority, in a rude manner, to the humiliation of the weaker, as insolence, in opp. to humanity and magnanimity. The superbus would outshine others, the arrogans would encroach upon them; the fastosus despises them; the insolens insults them. (iv. 187.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativearrogantiaarrogantiae
adrogantiae
genitivearrogantiae
adrogantiae
arrogantiārum
adrogantiārum
dativearrogantiae
adrogantiae
arrogantiīs
adrogantiīs
accusativearrogantiam
adrogantiam
arrogantiās
adrogantiās
ablativearrogantiāarrogantiīs
adrogantiīs
vocativearrogantiaarrogantiae
adrogantiae

arrŏgantia (adr-), ae, f. arrogans.
I. A.. An assuming, presumption, arrogance, conceitedness (syn.: superbia, insolentia, fastus): cum omnis adrogantia odiosa est, tum illa ingenii atque eloquentiae multo molestissima, Cic. Div. in Caecil. 11 fin.: P. Crassus sine adrogantiā gravis esse videbatur et sine segnitiā verecundus, id. Brut. 81, 282: illud γνῶθι σεαυτόν noli putare ad adrogantiam minuendam solum esse dictum, id. ad Q. Fr. 3, 6, 7 et saep.: Pallas tristi adrogantiā taedium sui moverat, Tac. A. 13, 2: adrogantiā depravatus, Vulg. Deut. 18, 20: adrogantia tua decepit te, ib. Jer. 49, 16.—
B. The proud, lordly bearing arising from a consciousness of real or supposed superiority, pride, haughtiness (cf. arrogans): hujus adrogantiam pertinacia aequabat, Liv. 5, 8, 11: avaritia et adrogantia praecipua validiorum vitia, Tac. H. 1, 51: tristitiam et adrogantiam et avaritiam exuerat: nec illi, quod est rarissimum, aut facilitas auctoritatem aut severitas amorem deminuit, id. Agr. 9: cum magnitudinem et gravitatem summae fortunae retineret, invidiam et adrogantiam effugerat, id. A. 2, 72; id. Agr. 42: adrogantia ejus, Vulg. Isa. 16, 6; ib. Jer. 48, 29.—*
II. A pertinacity in one's demands, obstinacy: cessurosque se potius adrogantiae Antipatri quam etc., Liv. 37, 56 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinarrogantia

Proto-Indo-European *h₃reǵ- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *h₃roǵósder. Proto-Indo-European *preḱ-der. Proto-Italic *prokos Latin procus Latin procō Latin rogō Latin arrogō Latin arrogāns Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin arrogantia From arrogāns + -ia.

Descendants
  • Catalanarrogància
  • Englisharrogance
  • Frencharrogance
  • GermanArroganz
  • Italianarroganza
  • Portuguesearrogância
  • Romanianaroganță
  • Spanisharrogancia
  • Galicianarrogancia

In English words that came into English from arrogantia

  • arrogancearrogantia
  • arrogancyarrogantia

Quick answers

What does arrogantia mean in Latin?
arrogantia, a noun, means “An assuming, presumption; arrogance, conceitedness.; Pride, haughtiness, insolence.”.
What is the genitive of arrogantia?
The genitive singular is arrogantiae. arrogantia is feminine, first declension.
How do you pronounce arrogantia?
In classical Latin, [ar.rɔˈɡan.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [ar.roˈɡan.t͡si.a].
Where does arrogantia come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin arrogantia.