adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)
armiger1
armiger (feminine armigera, neuter armigerum)
Classical[ˈar.mɪ.ɡɛr]Ecclesiastical[ˈar.mi.d͡ʒer]
Meaning
- adjectivecarrying weapons or armor/armour; armed; warlike
Latīnē defined in Latin in our graded readers
arma gerēnsarmiger -era -erum — in IVLIANVS III: Persia, ch. 8
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | in -er armiger | armigera | armigerum |
| genitive | armigerī | armigerae | armigerī |
| dative | armigerō | armigerae | armigerō |
| accusative | armigerum | armigeram | armigerum |
| ablative | armigerō | armigerā | armigerō |
| vocative | armiger | armigera | armigerum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | armigerī | armigerae | armigera |
| genitive | armigerōrum | armigerārum | armigerōrum |
| dative | armigerīs | armigerīs | armigerīs |
| accusative | armigerōs | armigerās | armigera |
| ablative | armigerīs | armigerīs | armigerīs |
| vocative | armigerī | armigerae | armigera |
armĭger (ARMIGERVS in a late inscr., Orell. 3631), gĕra, gĕrum, adj. arma-gero,
I. bearing weapons, armed, warlike (in this last sense rare, instead of armifer).
I. Pennigero non armigero in corpore, Att. ap. Cic. Fam. 7, 33:
cum paucis armigeris, Curt. 3, 12: Phoebumque, armigerum deum (i. e. Martem), Sil. 7, 87: Colchis armigeră proelia sevit humo, Prop. 4, 10, 10: sulcus, Claud. I. Cons. Stil. 324, i. q. armiferum arvum (v. armifer fin.).—II. Subst., an armor-bearer, shield-bearer, a female armorbearer (this is the prevailing signif. of the word).
A. Masc.:
armiger, Plaut. Merc. 5, 2, 11; id. Cas. prol. 55: Sergius armiger Catilinae, i.e. an adherent, Cic. Dom. 5: regisque Thoactes Armiger, Ov. M. 5, 148; so id. ib. 12, 363: hic (Butes) Dardanio Anchisae Armiger ante fuit, Verg. A. 9, 648: vocavit armigerum suum, Vulg. Jud. 9, 54; ib. 1 Reg. 14, 1; ib. 1 Par. 10, 4 et saep.: armiger Jovis, i. e. aquila, Ov. M. 15, 386; Verg. A. 9, 564 (cf. Hor. C. 4, 4, 1: minister fulminis ales): armiger hac magni patet Hectoris, i. e. the promontory of Misenus, named after Misenus, the armor-bearer of Hector, Stat. S. 2, 77.—B. Fem.:
armigera, of the armor-bearer of Diana, Ov. M. 3, 166; 5, 619.Origins
- Proto-Indo-European*h₂er-
- Proto-Indo-European*h₂(e)rmos
- Latinarmiger
Proto-Italic *armosder. Latin arma Proto-Indo-European *h₂eǵ- Proto-Italic *gezō Latin gerō Latin -ger Latin armiger From arma (“arms”) + -ger (“bearing”).
Descendants
- Englisharmiger
- Italianarmigero
- Portuguesearmígero
- Spanisharmígero