noun · neutersecond declension
armāmentārium
armāmentārium n (genitive armāmentāriī or armāmentārī)
Classical[ar.maː.mɛnˈtaː.ri.ũː]Ecclesiastical[ar.ma.menˈtaː.ri.um]
Meaning
- arsenal
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | armāmentārium | armāmentāria |
| genitive | armāmentāriī armāmentārī | armāmentāriōrum |
| dative | armāmentāriō | armāmentāriīs |
| accusative | armāmentārium | armāmentāria |
| ablative | armāmentāriō | armāmentāriīs |
| vocative | armāmentārium | armāmentāria |
armāmentārĭum, ii, n. armamenta,
I. an arsenal, armory:
ex aedibus sacris armamentariisque publicis arma populo Romano dantur, Cic. Rab. Perd. 7: qui (Philo) Atheniensibus armamentarium fecit, id. de Or. 1, 14, 62; Plin. 7, 37, 38, § 125; Vulg. 3 Reg. 14, 28; ib. 2 Par. 11, 12; Liv. 26, 43; 29, 35; 31, 23; 42, 12; Inscr. Orell. 975 al.—Comically: quidquid habent telorum armamentaria caeli, the arsenals of heaven, Juv. 13, 83.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
armāmentārium ī, n
armamenta, an arsenal, armory: publica: armamentaria caeli, Iu. — Meton., a dockyard: Atheniensibus facere.
Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -ārium Latin armāmentārium From armāmenta (“tools, equipment, rigging”) + -ārium.
In English words that came into English from armāmentārium
- armamentariumarmāmentārium
- armamentaryarmāmentārium