noun · femininefirst declension
argī̆lla
argī̆lla f (genitive argī̆llae)
Classical[arˈɡiːl.la]Ecclesiastical[arˈd͡ʒil.la]
Meaning
- white clay, potter's clay, argil
Latīnē defined in Latin in our graded readers
terra mollis fingendīargilla -ae (f) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 21
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | argī̆lla | argī̆llae |
| genitive | argī̆llae | argī̆llārum |
| dative | argī̆llae | argī̆llīs |
| accusative | argī̆llam | argī̆llās |
| ablative | argī̆llā | argī̆llīs |
| vocative | argī̆lla | argī̆llae |
argilla, ae, f., = ἄργιλλος (ἀργής, white),
I. white clay, potter's earth, argil; cf. Col. 3, 11, 9; Pall. 1, 34, 3: homulus ex argillā et luto fictus, * Cic. Pis. 25: glandes ferventes ex argillā fusili, * Caes. B. G. 5, 53 (ἐξ ἀργίλλης τετηγμένης, Paraphr.): idoneus arti Cuilibet, argillā quidvis imitabitur udā, * Hor. Ep. 2, 2, 8: Tenuis ubi argilla et dumosis calculus arvis, * Verg. G. 2, 180.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
argilla ae, f
, ἄργιλλος, white clay, potter's earth, marl: ex argillā fictus: fusilis, Cs.: uda, H.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂erǵ-
- Proto-Indo-European*h₂r̥ǵrós
- Ancient Greek *ᾰ̓ργρός(*ărgrós)
- Ancient Greek ᾰ̓ργός(ărgós)der.?
- Latinargī̆lla
Ancient Greek ᾰ̓́ργῐλλος (ắrgĭllos)bor. Latin argilla Borrowed from Ancient Greek ᾰ̓́ργῐλλος (ắrgĭllos, “white clay, potter's earth”), possibly from ᾰ̓ργός (ărgós), or possibly borrowed from Pre-Greek.
Descendants
- Catalanargila
- Englishargil
- Frenchargile
- Italianargilla
- Portugueseargila
- Romanianargilă
- Spanisharcilla
- Spanishargila
- Albanianargjilë
- Galicianarxila
In English words that came into English from argī̆lla
- argillaceousargillaceus
- argillicargī̆lla
- argilliferousargī̆lla
- argillousargillosus