LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

aprūgnus

aprūgnus (feminine aprūgna, neuter aprūgnum)

Meaning

  1. adjectiverelationalwild boar
    Iam tenes praecepta in corde? — Pulchre. — Vide sis calleas. — Quid opust verbis? Callum aprugnum callere aeque non sinam.c. 194 BCE, Plautus, Poenulus 3.2.1–2
    Magis calleo quam aprugnum callum callet.c. 197 BCE, Plautus, Persa 2.5.4
  2. adjectivefemininenoun from verbwild boar meat

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeaprūgnusaprūgnaaprūgnum
genitiveaprūgnīaprūgnaeaprūgnī
dativeaprūgnōaprūgnaeaprūgnō
accusativeaprūgnumaprūgnamaprūgnum
ablativeaprūgnōaprūgnāaprūgnō
vocativeaprūgneaprūgnaaprūgnum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeaprūgnīaprūgnaeaprūgna
genitiveaprūgnōrumaprūgnārumaprūgnōrum
dativeaprūgnīsaprūgnīsaprūgnīs
accusativeaprūgnōsaprūgnāsaprūgna
ablativeaprūgnīsaprūgnīsaprūgnīs
vocativeaprūgnīaprūgnaeaprūgna

ā^prūgnus (also ā^prūnus), a, um, adj. aper,
I. of or belonging to the wild boar: aprugnum callum, Plaut. Pers. 2, 5, 4 Ritschl; cf. id. Poen. 3, 2, 2: aprunus adeps, Plin. 28, 11, 47, § 167 Jan: lumbus, id. 8, 51, 78, § 210. —Hence, ā^prūgna (ā^prūna), ae, f. (sc. caro), the flesh of a wild boar, Capitol. Max. Jun. 2.—A secondary form, ā^prūgĭnĕus, a, um, Sol. 32.

Origins

Uncertain; from aper + an unclear suffix, Linder (2002) compares its ending with that of caprigenus. See however aprūgineus, which points to *aprūginus. The form aprūnus is also found in the place of aprūgnus place in some editions, it might either stem from a simplification of the gn or stand for an ablaut variant of aprīnus.

Quick answers

What does aprūgnus mean in Latin?
aprūgnus, a adjective, means “wild boar; wild boar meat”.