LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

approbātiō

approbātiō f (genitive approbātiōnis)

Meaning

  1. the act of approving; approval, approbation, acquiescence
  2. proof, confirmation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeapprobātiō
adprobātiō
approbātiōnēs
adprobātiōnēs
genitiveapprobātiōnis
adprobātiōnis
approbātiōnum
adprobātiōnum
dativeapprobātiōnī
adprobātiōnī
approbātiōnibus
adprobātiōnibus
accusativeapprobātiōnem
adprobātiōnem
approbātiōnēs
adprobātiōnēs
ablativeapprobātiōne
adprobātiōne
approbātiōnibus
adprobātiōnibus
vocativeapprobātiō
adprobātiō
approbātiōnēs
adprobātiōnēs

apprŏbātĭo (adp-), ōnis, f. approbo.
I. An approving, allowing, assenting to, approbation, acquiescence (most freq. in Cic.): id volgi adsensu et populari approbatione judicari solet, Cic. Brut. 49, 185: id. Tusc. 2, 1, 3: hoc decorum movet adprobationem, id. Off. 1, 28, 98; id. Ac. 2, 17: hominum, Liv. 23, 23.—In plur.: non adprobationes solum movere, Cic. Or. 71, 236. —Hence, approbatio testium, approbation, i. e. reception, Auct. ad Her. 2, 6.—
II. Proof, confirmation (only in Cic.): haec propositio indiget approbationis, Cic. Inv. 1, 36 and 37: assumptionis, proof of the minor proposition, id. ib. 1, 34.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin approbātiō From approbō + -tiō.

Descendants
  • Catalanaprovació
  • Englishapprobation
  • Frenchapprobation
  • Italianapprovazione
  • Portugueseaprovação
  • Romanianaprobație
  • Spanishaprobación
  • Galicianaprobación

In English words that came into English from approbātiō

  • approbationapprobātiō

Quick answers

What does approbātiō mean in Latin?
approbātiō, a noun, means “the act of approving; approval, approbation, acquiescence; proof, confirmation”.
What is the genitive of approbātiō?
The genitive singular is approbātiōnis. approbātiō is feminine, third declension.