adjectivefirst/second-declension adjective
appositus
appositus (feminine apposita, neuter appositum, comparative appositior, superlative appositissimus)
Classical[apˈpɔ.sɪ.tʊs]Ecclesiastical[apˈpɔː.s̬i.tus]
Meaning
- adjectiveadjacent, near
- adjectiveappropriate, apt
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | appositus | apposita | appositum |
| genitive | appositī | appositae | appositī |
| dative | appositō | appositae | appositō |
| accusative | appositum | appositam | appositum |
| ablative | appositō | appositā | appositō |
| vocative | apposite | apposita | appositum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | appositī | appositae | apposita |
| genitive | appositōrum | appositārum | appositōrum |
| dative | appositīs | appositīs | appositīs |
| accusative | appositōs | appositās | apposita |
| ablative | appositīs | appositīs | appositīs |
| vocative | appositī | appositae | apposita |
appŏsĭtus (adp-), a, um, v. appono, P. a.
appŏsĭtus (adp-), ūs, m. appono; in medicine, t. t.,
I. an applying, application (only in post-Aug. prose and in abl. sing.):
(Mystidanum) volvae prodest adpositu, fotu et inlitu, Plin. 23, 9, 82, § 164; 24, 5, 13, § 22; 24, 6, 15, § 24; Arn. 2, p. 91.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
appositus (ad-p-) adj.
with comp. and sup, contiguous, neighboring: castellum flumini, Ta.: nemus, O.—Fig., bordering upon: audacia fidentiae.—Fit, proper, suitable, appropriate: homo ad audaciam: multo appositior ad ferenda signa: argumentatio appositissima.
Origins
Perfect passive participle of appōnō.
Descendants
- Catalanapòsit
- Italianapposto
- Italianapposito
- Portugueseaposto
- Spanishapuesto
- Galicianaposto