noun · femininethird declension
appositiō
appositiō f (genitive appositiōnis)
Classical[ap.pɔˈsɪ.ti.oː]Ecclesiastical[ap.poˈs̬it.t͡si.o]
Meaning
- apposition
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | appositiō adpositiō | appositiōnēs adpositiōnēs |
| genitive | appositiōnis adpositiōnis | appositiōnum adpositiōnum |
| dative | appositiōnī adpositiōnī | appositiōnibus adpositiōnibus |
| accusative | appositiōnem adpositiōnem | appositiōnēs adpositiōnēs |
| ablative | appositiōne adpositiōne | appositiōnibus adpositiōnibus |
| vocative | appositiō adpositiō | appositiōnēs adpositiōnēs |
appŏsĭtĭo (adp-), ōnis, f. appono,
I. a setting before.
I. Lit.: epularum, * Vulg. Eccli. 30, 18:
cucurbitae, the application of, Cael. Aur. Acut. 3, 5.—II. Trop.:
criminis, the imputation of crime, Lampr. Com. 5.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinappositiō
Proto-Indo-European *h₂ep Proto-Indo-European *-o Proto-Indo-European *h₂epó Proto-Indo-European *h₂pó Proto-Italic *po Proto-Indo-European *teḱ- Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *tḱéytibf. Proto-Indo-European *tḱey- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *tḱinéti Proto-Italic *sinō Proto-Italic *pozinō Latin pōnō Latin appōnō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin appositiō From appōnō + -tiō.
Descendants
- Catalanaposició
- Frenchapposition
- Italianapposizione
- Portugueseaposição
- Spanishaposición
- Galicianaposición