verbthird conjugation
applaudō
applaudō (present infinitive applaudere, perfect active applausī, supine applausum)
Classical[apˈpɫau̯.doː]Ecclesiastical[apˈplaːu̯.do]
Meaning
- to clap (strike one thing against another)
- to clap the hands together, applaud
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | applaudō | applaudēbam | applaudam | applausī | applauseram | applauserō |
| 2nd sg. | applaudis | applaudēbās | applaudēs | applausistī | applauserās | applauseris |
| 3rd sg. | applaudit | applaudēbat | applaudet | applausit | applauserat | applauserit |
| 1st pl. | applaudimus | applaudēbāmus | applaudēmus | applausimus | applauserāmus | applauserimus |
| 2nd pl. | applauditis | applaudēbātis | applaudētis | applausistis | applauserātis | applauseritis |
| 3rd pl. | applaudunt | applaudēbant | applaudent | applausērunt applausēre | applauserant | applauserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | applaudam | applauderem | applauserim | applausissem |
| 2nd sg. | applaudās | applauderēs | applauserīs | applausissēs |
| 3rd sg. | applaudat | applauderet | applauserit | applausisset |
| 1st pl. | applaudāmus | applauderēmus | applauserīmus | applausissēmus |
| 2nd pl. | applaudātis | applauderētis | applauserītis | applausissētis |
| 3rd pl. | applaudant | applauderent | applauserint | applausissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | applaudor | applaudēbar | applaudar |
| 2nd sg. | applauderis applaudere | applaudēbāris applaudēbāre | applaudēris applaudēre |
| 3rd sg. | applauditur | applaudēbātur | applaudētur |
| 1st pl. | applaudimur | applaudēbāmur | applaudēmur |
| 2nd pl. | applaudiminī | applaudēbāminī | applaudēminī |
| 3rd pl. | applauduntur | applaudēbantur | applaudentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | applaudar | applauderer |
| 2nd sg. | applaudāris applaudāre | applauderēris applauderēre |
| 3rd sg. | applaudātur | applauderētur |
| 1st pl. | applaudāmur | applauderēmur |
| 2nd pl. | applaudāminī | applauderēminī |
| 3rd pl. | applaudantur | applauderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | applaude | applaudere |
| pres. 2nd pl. | applaudite | applaudiminī |
| fut. 2nd sg. | applauditō | applauditor |
| fut. 3rd sg. | applauditō | applauditor |
| fut. 2nd pl. | applauditōte | — |
| fut. 3rd pl. | applauduntō | applauduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | applaudere | applaudī |
| perfect infinitive | applausisse | applausum esse |
| future infinitive | applausūrum esse | applausum īrī |
| present participle | applaudēns | — |
| perfect participle | — | applausus |
| future participle | applausūrus applausūra, applausūrā, applausūrae, applausūram, applausūrārum, applausūrās, applausūre, applausūrī, applausūrīs, applausūrō, applausūrōrum, applausūrōs, applausūrum | applaudendus applaudundus, applaudenda, applaudendā, applaudendae, applaudendam, applaudendārum, applaudendās, applaudende, applaudendīs, applaudendōrum, applaudendōs |
gerundapplaudendī, applaudendō, applaudendumsupineapplausum, applausū
ap-plaudo (post-class. applōdo), (adp-, Ritschl, Fleck., Müll.; app-, Merk.), si, sum, 3, v. a.
I. To strike one thing upon another, to clap:
cavis applauso corpore palmis, Ov. M. 4, 352: adplauso tela sonat latere, Tib. 2, 1, 66; so Sil. 16, 357: ovum applosum ad terram, Spart. Get. 3; so Lampr. Elog. 6: terrae (dat.), App. M. 6, p. 184, 34; 9, p. 236, 21.—II. Trop., to clap the hands in approbation, to applaud:
sacerdotes applaudebant manibus suis, Vulg. Jer. 5, 31: adplaudere atque adprobare fabulam, Plaut. Ps. 5, 2, 33: nobis clare adplaudite, id. Men. 5, 9, 100: agite, adplaudamus, id. Pers. 5, 2, 13: cui generi civium maxime adplaudatur? * Cic. Sest. 54, where B. and K. read plaudatur.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
applaudō (ad-p-) sī, sus, ere,
to strike upon, beat, clap: latus, Tb.: applauso corpore palmis, O.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinapplaudō
Proto-Indo-European *pleth₂-? Proto-Indo-European *pel-? Proto-Indo-European *pleh₂- Proto-Indo-European *pleh₂-u-h₂- Proto-Indo-European *pleh₂-u-d- Latin plaudō Latin applaudō From ad- (“toward”) + plaudō (“to strike, clap”).
Elsewhere
- Catalanaplaudir
- Englishapplaud
- Frenchapplaudir
- Germanapplaudieren
- Italianapplaudire
- Portugueseaplaudir
- Romanianaplauda
- Spanishaplaudir
- Bulgarianаплодирам
- Czechaplaudovat
Norwegian
- Norwegian Bokmålapplaudere
- Norwegian Nynorskapplaudere
Serbo-Croatian
- Cyrillic scriptаплауди́рати
- Latin scriptaplaudirati
In English words that came into English from applaudō
- applaudapplaudere
- applauseapplausus
- applausiveapplaudō