adjectivefirst/second-declension adjective
ānulātus
ānulātus (feminine ānulāta, neuter ānulātum)
Classical[aː.nʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[a.nuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectiveringed
- adjectivefettered
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ānulātus annulātus | ānulāta annulāta | ānulātum annulātum |
| genitive | ānulātī annulātī | ānulātae annulātae | ānulātī annulātī |
| dative | ānulātō annulātō | ānulātae annulātae | ānulātō annulātō |
| accusative | ānulātum annulātum | ānulātam annulātam | ānulātum annulātum |
| ablative | ānulātō annulātō | ānulātā annulātā | ānulātō annulātō |
| vocative | ānulāte annulāte | ānulāta annulāta | ānulātum annulātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ānulātī annulātī | ānulātae annulātae | ānulāta annulāta |
| genitive | ānulātōrum annulātōrum | ānulātārum annulātārum | ānulātōrum annulātōrum |
| dative | ānulātīs annulātīs | ānulātīs annulātīs | ānulātīs annulātīs |
| accusative | ānulātōs annulātōs | ānulātās annulātās | ānulāta annulāta |
| ablative | ānulātīs annulātīs | ānulātīs annulātīs | ānulātīs annulātīs |
| vocative | ānulātī annulātī | ānulātae annulātae | ānulāta annulāta |
ānŭlātus, a, um, P. a. id.,
I. furnished or ornamented with a ring: aures, * Plaut. Poen. 5, 2, 21:
anulati pedes, fettered, App. M. 9, p. 222, 30; cf. id. ib. 9, p. 234, 15.Origins
From ānulus + -ātus.
In English words that came into English from ānulātus
- annulationannulātus
- annulateannulatus