noun · femininethird declension
antīquātiō
antīquātiō f (genitive antīquātiōnis)
Meaning
- abrogation, annulment, repeal
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | antīquātiō | antīquātiōnēs |
| genitive | antīquātiōnis | antīquātiōnum |
| dative | antīquātiōnī | antīquātiōnibus |
| accusative | antīquātiōnem | antīquātiōnēs |
| ablative | antīquātiōne | antīquātiōnibus |
| vocative | antīquātiō | antīquātiōnēs |
antīquātĭo, ōnis, f. antiquo; in judicial lang.,
I. an abrogating, annulling, repealing: poenarum, Cod. Th. 6, 55, 4.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin antīquātiō From antīquō + -tiō.
In English words that came into English from antīquātiō
- antiquationantīquātiō