noun · neutersecond declension
antepraedicāmentum
antepraedicāmentum n (genitive antepraedicāmentī)
Ecclesiastical[an.te.pre.di.kaˈmɛn.tum]
Meaning
- EcclesiasticalLatinA fundamental category of logic that is necessary to establish the possibility of any predication.
Intentum Aristotelis in duobus his Capitulis, est declarare tertium Antepraedicamentum, quod continet duas regulas, quarum prior ponitur in tertio capite; & incepit ibi.
Aristotle’s intention in these two sections is to demonstrate the third antepraedicamentum, which involves two rules, of which the first is placed in the third chapter and begins here.1665, Livio Rabesano da Montorsio, Cursus philosophicus ad mentem doctoris subtilis Joannis Duns Scoti Ordinis Minorum […] , page 307:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | antepraedicāmentum | antepraedicāmenta |
| genitive | antepraedicāmentī | antepraedicāmentōrum |
| dative | antepraedicāmentō | antepraedicāmentīs |
| accusative | antepraedicāmentum | antepraedicāmenta |
| ablative | antepraedicāmentō | antepraedicāmentīs |
| vocative | antepraedicāmentum | antepraedicāmenta |
Origins
From ante- (“before”) + praedicō (“declare, predicate”) + -mentum (noun suffix), i.e. “that which is before predication”.