LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

annuālis

annuālis (neuter annuāle)
Classical[an.nuˈaː.lɪs]Ecclesiastical[an.nuˈaː.lis]

Meaning

  1. Late Latintwo terminationone-year-old

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeannuālisannuālisannuāle
genitiveannuālisannuālisannuālis
dativeannuālīannuālīannuālī
accusativeannuālemannuālemannuāle
ablativeannuālīannuālīannuālī
vocativeannuālisannuālisannuāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeannuālēsannuālēsannuālia
genitiveannuāliumannuāliumannuālium
dativeannuālibusannuālibusannuālibus
accusativeannuālīs
annuālēs
annuālīs
annuālēs
annuālia
ablativeannuālibusannuālibusannuālibus
vocativeannuālēsannuālēsannuālia

annŭālis, e, adj. annus,
I. a year old (post-class. and rare): agni, Paul. Sent. 3, 7: cum operario annuali, * Vulg. Eccli. 37, 14.

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin annualis Extensive from annuus + -ālis.

Descendants
  • Catalananual
  • Englishannual
  • Frenchannuel
  • Italianannuale
  • Portugueseanual
  • Romaniananual
  • Spanishanual
  • Asturiananual
  • Galiciananual

In English words that came into English from annuālis

  • annualannuālem

Quick answers

What does annuālis mean in Latin?
annuālis, a adjective, means “one-year-old”.
How do you pronounce annuālis?
In classical Latin, [an.nuˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [an.nuˈaː.lis].