adjectivefirst/second-declension adjective
animōsus1
animōsus (feminine animōsa, neuter animōsum, comparative animōsior, superlative animōsissimus)
Meaning
- adjectivespirited
...animum autem alii animam, ut fere nostri declarat nomen: nam et agere animam et efflare dicimus et animosos...
...some would have the soul, or spirit, to be the anima, as our schools generally agree; and indeed the name signifies as much, for we use the expressions animam agere, to live; animam efflare, to expire; animosi, men of spirit...106 BCE – 43 BCE, Cicero, Tusculanae Disputationes 1.19 - adjectivefull of air, airy
- adjectivefull of life, alive, living, animated
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | animōsus | animōsa | animōsum |
| genitive | animōsī | animōsae | animōsī |
| dative | animōsō | animōsae | animōsō |
| accusative | animōsum | animōsam | animōsum |
| ablative | animōsō | animōsā | animōsō |
| vocative | animōse | animōsa | animōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | animōsī | animōsae | animōsa |
| genitive | animōsōrum | animōsārum | animōsōrum |
| dative | animōsīs | animōsīs | animōsīs |
| accusative | animōsōs | animōsās | animōsa |
| ablative | animōsīs | animōsīs | animōsīs |
| vocative | animōsī | animōsae | animōsa |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
ănĭmōsus, a, um, adj. animus.
I. Full of courage, bold, spirited, undaunted (cf. animus, II. B. 2. a.):
mancipia neque formidolosa neque animosa, Varr. R. R. 1, 17, 3: in gladiatoriis pugnis timidos odisse solemus, fortes et animosos servari cupimus, Cic. Mil. 34: ex quo fit, ut animosior etiam senectus sit quam adulescentia et fortior, shows more courage and valor, id. Sen. 20 equus, Ov. M. 2, 84; id. Tr. 4, 6, 3: animosum (equorum) pectus, Verg. G. 3, 81: bella, Ov. F. 5, 59: Parthus, Hor. C. 1, 19, 11: Hector, id. S. 1, 7, 12: rebus angustis animosus atque Fortis appare, id. C. 2, 10, 21: frigus animosum, fear coupled with courage, Stat. Th. 6, 395.—II. Proud on account of something:
En ego (Latona) vestra parens, vobis animosa creatis, proud to have borne you, Ov. M. 6, 206: spoliis, id. ib. 11, 552.—III. Adeo animosus corruptor, that fears or avoids no expense or danger in bribery, * Tac. H. 1, 24.—So, also, emptor animosus, sparing or fearing no expense, Dig. 17, 1, 36 (cf. Suet. Caes. 47: gemmas semper animosissime comparāsse prodiderunt).—Adv. ănĭmōsē, in a spirited manner, courageously, eagerly:
animose et fortiter aliquid facere, Cic. Phil. 4, 2: magnifice, graviter animoseque vivere, independently, id. Off. 1, 26, 92; id. Tusc. 4, 23, 51: animose liceri, to bid eagerly, Dig. 10, 2, 29.—Comp.: animosius dicere, Sen. Ben. 6, 37: animosius se gerere, Val. Max. 8, 2 fin.—Sup.: gemmas animosissime comparare, Suet. Caes. 47.Origins
- Proto-Indo-European*h₂enh₁-
- Proto-Indo-European*h₂enh₁mos
- Proto-Italic*anamos
- Latinanimōsus
Latin anima Proto-Indo-European *h₃ed- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *h₃édosder.? Proto-Italic *-ŏ̄dsos? Old Latin -ōssus Latin -ōsus Latin animōsus From anima (“air, breeze, breath; soul, spirit, life”) + -ōsus.