LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

animōsus1

animōsus (feminine animōsa, neuter animōsum, comparative animōsior, superlative animōsissimus)

Meaning

  1. adjectivespirited
    ...animum autem alii animam, ut fere nostri declarat nomen: nam et agere animam et efflare dicimus et animosos......some would have the soul, or spirit, to be the anima, as our schools generally agree; and indeed the name signifies as much, for we use the expressions animam agere, to live; animam efflare, to expire; animosi, men of spirit...106 BCE – 43 BCE, Cicero, Tusculanae Disputationes 1.19
  2. adjectivefull of air, airy
  3. adjectivefull of life, alive, living, animated

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeanimōsusanimōsaanimōsum
genitiveanimōsīanimōsaeanimōsī
dativeanimōsōanimōsaeanimōsō
accusativeanimōsumanimōsamanimōsum
ablativeanimōsōanimōsāanimōsō
vocativeanimōseanimōsaanimōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeanimōsīanimōsaeanimōsa
genitiveanimōsōrumanimōsārumanimōsōrum
dativeanimōsīsanimōsīsanimōsīs
accusativeanimōsōsanimōsāsanimōsa
ablativeanimōsīsanimōsīsanimōsīs
vocativeanimōsīanimōsaeanimōsa

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

ănĭmōsus, a, um, adj. animus.
I. Full of courage, bold, spirited, undaunted (cf. animus, II. B. 2. a.): mancipia neque formidolosa neque animosa, Varr. R. R. 1, 17, 3: in gladiatoriis pugnis timidos odisse solemus, fortes et animosos servari cupimus, Cic. Mil. 34: ex quo fit, ut animosior etiam senectus sit quam adulescentia et fortior, shows more courage and valor, id. Sen. 20 equus, Ov. M. 2, 84; id. Tr. 4, 6, 3: animosum (equorum) pectus, Verg. G. 3, 81: bella, Ov. F. 5, 59: Parthus, Hor. C. 1, 19, 11: Hector, id. S. 1, 7, 12: rebus angustis animosus atque Fortis appare, id. C. 2, 10, 21: frigus animosum, fear coupled with courage, Stat. Th. 6, 395.—
II. Proud on account of something: En ego (Latona) vestra parens, vobis animosa creatis, proud to have borne you, Ov. M. 6, 206: spoliis, id. ib. 11, 552.—
III. Adeo animosus corruptor, that fears or avoids no expense or danger in bribery, * Tac. H. 1, 24.—So, also, emptor animosus, sparing or fearing no expense, Dig. 17, 1, 36 (cf. Suet. Caes. 47: gemmas semper animosissime comparāsse prodiderunt).—Adv. ănĭmōsē, in a spirited manner, courageously, eagerly: animose et fortiter aliquid facere, Cic. Phil. 4, 2: magnifice, graviter animoseque vivere, independently, id. Off. 1, 26, 92; id. Tusc. 4, 23, 51: animose liceri, to bid eagerly, Dig. 10, 2, 29.—Comp.: animosius dicere, Sen. Ben. 6, 37: animosius se gerere, Val. Max. 8, 2 fin.—Sup.: gemmas animosissime comparare, Suet. Caes. 47.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂enh₁-
  2. Proto-Indo-European*h₂enh₁mos
  3. Proto-Italic*anamos
  4. Latinanimōsus

Latin anima Proto-Indo-European *h₃ed- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *h₃édosder.? Proto-Italic *-ŏ̄dsos? Old Latin -ōssus Latin -ōsus Latin animōsus From anima (“air, breeze, breath; soul, spirit, life”) + -ōsus.

adjectivefirst/second-declension adjective
animōsus2
animōsus (feminine animōsa, neuter animōsum, comparative animōsior, superlative animōsissimus, adverb animōsē)

Meaning

  1. adjectivecourageous/full of courage, brave, bold, undaunted
  2. adjectiveadamant, determined, wilful
  3. adjectiveaggressive, ardent, fervent, vehement
  4. adjectiveprideful, proud
  5. adjectiveangry, wrathful
  6. adjectiveirritable, predisposed to anger
  7. adjectiveelated, euphoric, joyful, jubilant
  8. adjectiveenthusiastic, spirited, vehement, vigorous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeanimōsusanimōsaanimōsum
genitiveanimōsīanimōsaeanimōsī
dativeanimōsōanimōsaeanimōsō
accusativeanimōsumanimōsamanimōsum
ablativeanimōsōanimōsāanimōsō
vocativeanimōseanimōsaanimōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeanimōsīanimōsaeanimōsa
genitiveanimōsōrumanimōsārumanimōsōrum
dativeanimōsīsanimōsīsanimōsīs
accusativeanimōsōsanimōsāsanimōsa
ablativeanimōsīsanimōsīsanimōsīs
vocativeanimōsīanimōsaeanimōsa

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

ănĭmōsus, a, um, adj. anima.
I. Full of air, airy (cf. anima, I. and II. A.): guttura, through which the breath passes, Ov. M. 6, 134.—Of the wind. blowing violently: Eurus, Verg. G. 2, 441: ventus, Ov. Am. 1, 6, 51.—
II. Full of life, living, animate, of pictures, etc. (cf. anima, II. C.): Gloria Lysippost animosa effingere signa, Prop. 4, 8, 9.—Comp., sup., and adv. of 1. animosus not used.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂enh₁-
  2. Proto-Indo-European*h₂enh₁mos
  3. Proto-Italic*anamos
  4. Latinanimōsus

Latin -ōsus Latin animōsus From animus (“mind, soul; courage, will”) + -ōsus.

Descendants
  • Catalananimós
  • Italiananimoso
  • Portugueseanimoso
  • Spanishanimoso