adjectivethird-declension two-termination adjective
animālis
animālis (neuter animāle)
Classical[a.nɪˈmaː.lɪs]Ecclesiastical[a.niˈmaː.lis]
Meaning
- two terminationanimate, living
- two terminationof living creatures
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | animālis | animālis | animāle |
| genitive | animālis | animālis | animālis |
| dative | animālī | animālī | animālī |
| accusative | animālem | animālem | animāle |
| ablative | animālī | animālī | animālī |
| vocative | animālis | animālis | animāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | animālēs | animālēs | animālia |
| genitive | animālium | animālium | animālium |
| dative | animālibus | animālibus | animālibus |
| accusative | animālīs animālēs | animālīs animālēs | animālia |
| ablative | animālibus | animālibus | animālibus |
| vocative | animālēs | animālēs | animālia |
ănĭmālis, e, adj. anima.
I. Consisting of air, aërial (cf. anima, I. and II. A.):
simplex est natura animantis, ut vel terrena vel ignea vel animalis vel umida, Cic. N. D. 3, 14, 34: naturam esse quattuor omnia gignentium corporum ... terrena et humida ... reliquae duae partes, una ignea, altera animalis, id. Tusc. 1, 17, 40: animalis spirabilisque natura, cui nomen est aër (B. and K.; others read animabilis), id. N. D. 2, 36, 91: spirabilis, id est animalis, id. Tusc. 1, 18, 42.—II. Animate, living (cf. anima, II. C.).
A. In gen.:
corpora, Lucr. 2, 727: pulli, id. 2, 927: colligata corpora vinculis animalibus, Cic. Tim. 9: intellegentia, id. Ac. 2, 37: ut mutum in simulacrum ex animali exemplo veritas transferatur, from the living original, id. Inv. 2, 1.—B. In the lang. of sacrifice:
hostia animalis, an offering of which only the life is consecrated to the gods, but the flesh is destined for the priests and others, Macr. S. 3, 5; Serv. ad Verg. A. 3, 231; 4, 56.—Dii animales, gods who were formerly men, Serv. ad Verg. A. 3, 168.—* Adv. ănĭmālĭter, like an animal (opp. spiritualiter): animaliter vivere, Aug. Retr. 1, 26, 67.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
animālis e, adj.
anima, of air, aerial: natura. — Of life, vital: cibus. — Animate, living: intellegentia: exemplum.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂enh₁-
- Proto-Indo-European*h₂enh₁mos
- Proto-Italic*anamos
- Latinanimālis
Latin anima Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin animālis From anima + -ālis.
In English words that came into English from animālis
- animalanimal
- animalityanimālitās
- animalculeanimalculum