LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

animadversiō

animadversiō f (genitive animadversiōnis)
Classical[a.nɪ.madˈwɛr.si.oː]Ecclesiastical[a.ni.madˈvɛr.si.o]

Meaning

  1. observation, notice, perception
  2. investigation, inquiry
  3. criticism, reproach
  4. chastisement, punishment

Declension

declension
formsingularplural
nominativeanimadversiōanimadversiōnēs
genitiveanimadversiōnisanimadversiōnum
dativeanimadversiōnīanimadversiōnibus
accusativeanimadversiōnemanimadversiōnēs
ablativeanimadversiōneanimadversiōnibus
vocativeanimadversiōanimadversiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

nota, animadversio censoria
the reprimand of a censor.

ănĭmadversĭo, ōnis, f. animadverto,
I. the perception or observation of an object; consideration, attention (in good prose, most freq. in Cic.).
I. In gen.: notatio naturae et animadversio peperit artem, Cic. Or. 55, 183: hoc totum est sive artis sive animadversionis sive consuetudinis, id. de Or. 2, 34, 147; so id. Fin. 1, 9, 30 al.—Hence, in reference to one's self, self-inspection, watchfulness: excitanda animadversio et diligentia, ut ne quid temere agamus, Cic. Off. 1, 29, 103; and in gen. inquiry: quaestio atque animadversio in aliquem, Liv. 21, 18. —
II. Esp.
A. Reproach, censure: nec effugere possemus animadversionem, si, etc., Cic. Or. 57, 195.—
B. Chastisement, punishment: animadversio Dollabellae in audaces servos, Cic. Phil. 1, 2: paterna, id. Rosc. Am. 24: omnis autem animadversio et castigatio contumeliā vacare debet, id. Off. 1, 25, 88; so Cic. Verr. 1, 17; id. Fin. 1, 10, 35: in proelium exarsere, ni valens animadversione paucorum oblitos jam Batavos imperii admonuisset, * Tac. H. 1, 64; Suet. Aug. 24; id. Calig. 11 al.—So of the punishment decreed by the censors for crime committed (usu. called nota censoria): notiones animadversionesque censorum, Cic. Off. 3, 31, 111 B. and K.: censoriae, id. Clu. 42, 119; cf. id. ib. 42, 117.—And by the dictator: dictatoria, Vell. 2, 68, 5; cf. Suet. Tib. 19 Bremi.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin animadversiō From animadvertō (“to observe, consider; punish, chastise”) + -tiō.

Descendants
  • Catalananimadversió
  • Englishanimadversion
  • Frenchanimadversion
  • Italiananimavversione
  • Portugueseanimadversão
  • Spanishanimadversión
  • Galiciananimadversión

In English words that came into English from animadversiō

  • animadversionanimadversiō

Quick answers

What does animadversiō mean in Latin?
animadversiō, a noun, means “observation, notice, perception; investigation, inquiry; criticism, reproach”.
What is the genitive of animadversiō?
The genitive singular is animadversiōnis. animadversiō is feminine, third declension.
How do you pronounce animadversiō?
In classical Latin, [a.nɪ.madˈwɛr.si.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.ni.madˈvɛr.si.o].