verbfirst conjugation
angustiō
angustiō (present infinitive angustiāre, perfect active angustiāvī, supine angustiātum)
Classical[aŋˈɡʊs.ti.oː]Ecclesiastical[aŋˈɡus.ti.o]
Meaning
- to make narrow, straiten, compress, narrow
- EcclesiasticalLatinfigurativelyto hamper, distress, harrow, torment, afflict, anguish
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | angustiō | angustiābam | angustiābō | angustiāvī | angustiāveram | angustiāverō angustiārō |
| 2nd sg. | angustiās | angustiābās | angustiābis | angustiāvistī angustiāstī | angustiāverās angustiārās | angustiāveris |
| 3rd sg. | angustiat | angustiābat | angustiābit | angustiāvit | angustiāverat angustiārat | angustiāverit angustiārit |
| 1st pl. | angustiāmus | angustiābāmus | angustiābimus | angustiāvimus | angustiāverāmus | angustiāverimus angustiārimus |
| 2nd pl. | angustiātis | angustiābātis | angustiābitis | angustiāvistis angustiāstis | angustiāverātis angustiārātis | angustiāveritis angustiāritis |
| 3rd pl. | angustiant | angustiābant | angustiābunt | angustiāvērunt angustiāvēre, angustiārunt | angustiāverant angustiārant | angustiāverint angustiārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | angustiem | angustiārem | angustiāverim angustiārim | angustiāvissem angustiāssem |
| 2nd sg. | angustiēs | angustiārēs | angustiāverīs | angustiāvissēs angustiāssēs |
| 3rd sg. | angustiet | angustiāret | angustiāverit angustiārit | angustiāvisset angustiāsset |
| 1st pl. | angustiēmus | angustiārēmus | angustiāverīmus angustiārīmus | angustiāvissēmus angustiāssēmus |
| 2nd pl. | angustiētis | angustiārētis | angustiāverītis angustiārītis | angustiāvissētis angustiāssētis |
| 3rd pl. | angustient | angustiārent | angustiāverint angustiārint | angustiāvissent angustiāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | angustior | angustiābar | angustiābor |
| 2nd sg. | angustiāris angustiāre | angustiābāris angustiābāre | angustiāberis angustiābere |
| 3rd sg. | angustiātur | angustiābātur | angustiābitur |
| 1st pl. | angustiāmur | angustiābāmur | angustiābimur |
| 2nd pl. | angustiāminī | angustiābāminī | angustiābiminī |
| 3rd pl. | angustiantur | angustiābantur | angustiābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | angustier | angustiārer |
| 2nd sg. | angustiēris angustiēre | angustiārēris angustiārēre |
| 3rd sg. | angustiētur | angustiārētur |
| 1st pl. | angustiēmur | angustiārēmur |
| 2nd pl. | angustiēminī | angustiārēminī |
| 3rd pl. | angustientur | angustiārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | angustiā | angustiāre |
| pres. 2nd pl. | angustiāte | angustiāminī |
| fut. 2nd sg. | angustiātō | angustiātor |
| fut. 3rd sg. | angustiātō | angustiātor |
| fut. 2nd pl. | angustiātōte | — |
| fut. 3rd pl. | angustiantō | angustiantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | angustiāre | angustiārī |
| perfect infinitive | angustiāvisse angustiāsse | angustiātum esse |
| future infinitive | angustiātūrum esse | angustiātum īrī |
| present participle | angustiāns | — |
| perfect participle | — | angustiātus angustiāta, angustiātā, angustiātae, angustiātam, angustiātārum, angustiātās, angustiātī, angustiātōrum, angustiātōs |
| future participle | angustiātūrus angustiātūra, angustiātūrā, angustiātūrae, angustiātūram, angustiātūrārum, angustiātūrās, angustiātūre, angustiātūrī, angustiātūrīs, angustiātūrō, angustiātūrōrum, angustiātūrōs, angustiātūrum | angustiandus angustianda, angustiandā, angustiandae, angustiandam, angustiandārum, angustiandās, angustiande, angustiandīs, angustiandōrum, angustiandōs |
gerundangustiandī, angustiandō, angustiandumsupineangustiātum, angustiātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- in angustias adducere aliquem
- to place some one in an embarrassing position.
- in maximas angustias (pecuniae) adduci
- to be reduced to extreme financial embarrassment.
angustĭo, āvi, ātum, 1, v. a. angustus, pr.
I. to make narrow, to straiten; only trop. and in eccl. Lat. to straiten, hamper, distress:
angustiatus prae pavore, Vulg. Jud. 13, 29: qui se angustiaverunt, ib. Sap. 5, 1: sed non angustiamur, ib. 2 Cor. 4, 8; 6, 12; ib. Heb. 11, 37.Origins
Proto-Indo-European *-yetider. Latin -iō Latin angustiō From angustus (“narrow”) + -iō.
Borrowings
- Italianangustiare
- Portugueseangustiar
- Spanishangustiar
Italo-Romance
- Italianangosciare
Gallo-Romance
- Catalanangoixar
- Old Frenchangoissier