LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

angustiō

angustiō (present infinitive angustiāre, perfect active angustiāvī, supine angustiātum)
Classical[aŋˈɡʊs.ti.oː]Ecclesiastical[aŋˈɡus.ti.o]

Meaning

  1. to make narrow, straiten, compress, narrow
  2. EcclesiasticalLatinfigurativelyto hamper, distress, harrow, torment, afflict, anguish

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.angustiōangustiābamangustiābōangustiāvīangustiāveramangustiāverō
angustiārō
2nd sg.angustiāsangustiābāsangustiābisangustiāvistī
angustiāstī
angustiāverās
angustiārās
angustiāveris
3rd sg.angustiatangustiābatangustiābitangustiāvitangustiāverat
angustiārat
angustiāverit
angustiārit
1st pl.angustiāmusangustiābāmusangustiābimusangustiāvimusangustiāverāmusangustiāverimus
angustiārimus
2nd pl.angustiātisangustiābātisangustiābitisangustiāvistis
angustiāstis
angustiāverātis
angustiārātis
angustiāveritis
angustiāritis
3rd pl.angustiantangustiābantangustiābuntangustiāvērunt
angustiāvēre, angustiārunt
angustiāverant
angustiārant
angustiāverint
angustiārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.angustiemangustiāremangustiāverim
angustiārim
angustiāvissem
angustiāssem
2nd sg.angustiēsangustiārēsangustiāverīsangustiāvissēs
angustiāssēs
3rd sg.angustietangustiāretangustiāverit
angustiārit
angustiāvisset
angustiāsset
1st pl.angustiēmusangustiārēmusangustiāverīmus
angustiārīmus
angustiāvissēmus
angustiāssēmus
2nd pl.angustiētisangustiārētisangustiāverītis
angustiārītis
angustiāvissētis
angustiāssētis
3rd pl.angustientangustiārentangustiāverint
angustiārint
angustiāvissent
angustiāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.angustiorangustiābarangustiābor
2nd sg.angustiāris
angustiāre
angustiābāris
angustiābāre
angustiāberis
angustiābere
3rd sg.angustiāturangustiābāturangustiābitur
1st pl.angustiāmurangustiābāmurangustiābimur
2nd pl.angustiāminīangustiābāminīangustiābiminī
3rd pl.angustianturangustiābanturangustiābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.angustierangustiārer
2nd sg.angustiēris
angustiēre
angustiārēris
angustiārēre
3rd sg.angustiēturangustiārētur
1st pl.angustiēmurangustiārēmur
2nd pl.angustiēminīangustiārēminī
3rd pl.angustienturangustiārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.angustiāangustiāre
pres. 2nd pl.angustiāteangustiāminī
fut. 2nd sg.angustiātōangustiātor
fut. 3rd sg.angustiātōangustiātor
fut. 2nd pl.angustiātōte—
fut. 3rd pl.angustiantōangustiantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveangustiāreangustiārī
perfect infinitiveangustiāvisse
angustiāsse
angustiātum esse
future infinitiveangustiātūrum esseangustiātum īrī
present participleangustiāns—
perfect participle—angustiātus
angustiāta, angustiātā, angustiātae, angustiātam, angustiātārum, angustiātās, angustiātī, angustiātōrum, angustiātōs
future participleangustiātūrus
angustiātūra, angustiātūrā, angustiātūrae, angustiātūram, angustiātūrārum, angustiātūrās, angustiātūre, angustiātūrī, angustiātūrīs, angustiātūrō, angustiātūrōrum, angustiātūrōs, angustiātūrum
angustiandus
angustianda, angustiandā, angustiandae, angustiandam, angustiandārum, angustiandās, angustiande, angustiandīs, angustiandōrum, angustiandōs
gerundangustiandī, angustiandō, angustiandumsupineangustiātum, angustiātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

in angustias adducere aliquem
to place some one in an embarrassing position.
in maximas angustias (pecuniae) adduci
to be reduced to extreme financial embarrassment.

angustĭo, āvi, ātum, 1, v. a. angustus, pr.
I. to make narrow, to straiten; only trop. and in eccl. Lat. to straiten, hamper, distress: angustiatus prae pavore, Vulg. Jud. 13, 29: qui se angustiaverunt, ib. Sap. 5, 1: sed non angustiamur, ib. 2 Cor. 4, 8; 6, 12; ib. Heb. 11, 37.

Origins

Proto-Indo-European *-yetider. Latin -iō Latin angustiō From angustus (“narrow”) + -iō.

Borrowings
  • Italianangustiare
  • Portugueseangustiar
  • Spanishangustiar
Italo-Romance
  • Italianangosciare
Gallo-Romance
  • Catalanangoixar
  • Old Frenchangoissier

Quick answers

What does angustiō mean in Latin?
angustiō, a verb, means “to make narrow, straiten, compress, narrow; to hamper, distress, harrow, torment, afflict, anguish”.
What are the principal parts of angustiō?
angustiō, angustiāre, angustiāvī, angustiātum (first conjugation).
How do you pronounce angustiō?
In classical Latin, [aŋˈɡʊs.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aŋˈɡus.ti.o].