LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

anguipēs

anguipēs (genitive anguipedis)
Classical[ˈaŋ.ɡʷɪ.peːs]Ecclesiastical[ˈaŋ.ɡʷi.pes]

Meaning

  1. one terminationserpent-footed

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeanguipēsanguipēsanguipēs
genitiveanguipedisanguipedisanguipedis
dativeanguipedīanguipedīanguipedī
accusativeanguipedemanguipedemanguipēs
ablativeanguipedī
anguipede
anguipedī
anguipede
anguipedī
anguipede
vocativeanguipēsanguipēsanguipēs
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeanguipedēsanguipedēsanguipedia
genitiveanguipediumanguipediumanguipedium
dativeanguipedibusanguipedibusanguipedibus
accusativeanguipedīs
anguipedēs
anguipedīs
anguipedēs
anguipedia
ablativeanguipedibusanguipedibusanguipedibus
vocativeanguipedēsanguipedēsanguipedia

anguĭ-pēs (trisyl.), ĕdis, adj. anguis-pes,
I. serpent - footed, an epithet of giants, Ov. M. 1, 184; cf.: serpentipedes Gigantes, id. Tr. 4, 7, 17.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éngʷʰis
  2. Proto-Italic*anɣʷis
  3. Latinanguipēs

Proto-Indo-European *ped- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *pṓds Proto-Italic *pets Latin pēs Latin anguipēs From anguis + pēs.

Quick answers

What does anguipēs mean in Latin?
anguipēs, a adjective, means “serpent-footed”.
How do you pronounce anguipēs?
In classical Latin, [ˈaŋ.ɡʷɪ.peːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaŋ.ɡʷi.pes].
Where does anguipēs come from?
Proto-Indo-European *h₂éngʷʰis → Proto-Italic *anɣʷis → Latin anguipēs.