LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

angor

angor m (genitive angōris)
Classical[ˈaŋ.ɡɔr]Ecclesiastical[ˈaŋ.ɡor]

Meaning

  1. masculinestrangulation
  2. masculineanguish, torment, trouble, vexation

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeangorangōrēs
genitiveangōrisangōrum
dativeangōrīangōribus
accusativeangōremangōrēs
ablativeangōreangōribus
vocativeangorangōrēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

angoribus premi
to be tormented with anxiety.
angoribus confici (Phil. 2. 15. 37)
to be worn out, almost dead with anxiety.

angor, ōris, m. ango, = angina.
I. A compression of the neck, a strangling: occupat fauces earum angor, the quinsy, Plin. 8, 27, 41, § 100: aestu et angore vexata, i.e. aestu angorem ac prope suffocationem efficiente, Liv. 5, 48.—Far oftener,
II. Trop., anguish, torment, trouble, vexation (as a momentary feeling; while anxietas denotes a permanent state): est aliud iracundum esse, aliud iratum, ut differt anxietas ab angore; neque enim omnes anxii, qui anguntur aliquando; nec qui anxii, semper anguntur, etc., Cic. Tusc. 4, 12, 27: angor est aegritudo premens, id. ib. 4, 8, 18; Lucr. 3, 853: anxius angor, id. 3, 993; so id. 6, 1158: animus omni liber curā et angore, Cic. Fin. 1, 15, 49: angor pro amico saepe capiendus, id. Am. 13, 48; Tac. A. 2, 42: angor animi, Suet. Tib. 7; so id. ib. 49 al.—In plur.: confici angoribus, Cic. Phil. 2, 15; id. Off. 2, 1, 2.

Origins

From angō (“to throttle, strangle; to torment, trouble, vex”) + -or, possibly inherited from Proto-Indo-European *h₂énǵʰos (“squeezing, strangulation; distress, anxiety, tribulation, affliction”, s-stem); compare Old Norse angr (whence English anger), Sanskrit अंहस् (áṃhas) and Avestan 𐬄𐬰𐬀𐬵 (ązah).

Descendants
  • Italianangore
  • Spanishangor
  • Esperantoangoro

Quick answers

What does angor mean in Latin?
angor, a noun, means “strangulation; anguish, torment, trouble, vexation”.
What is the genitive of angor?
The genitive singular is angōris. angor is masculine, third declension.
How do you pronounce angor?
In classical Latin, [ˈaŋ.ɡɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaŋ.ɡor].