noun · femininefirst declension
ancula
ancula f (genitive anculae)
Meaning
- femininemaidservant
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ancula | anculae |
| genitive | anculae | anculārum |
| dative | anculae | anculīs |
| accusative | anculam | anculās |
| ablative | anculā | anculīs |
| vocative | ancula | anculae |
ancŭla, ae, f. pr. dim. anculus,
I. a maidservant, Paul. ex Fest. p. 20 Müll.
Origins
Feminine counterpart of anculus.