verbfirst conjugation, deponent
ancillor
ancillor (present infinitive ancillārī, perfect active ancillātus sum)
Classical[aŋˈkɪl.lɔr]Ecclesiastical[an̠ʲˈt͡ʃil.lor]
Meaning
- deponentto serve as handmaid, be subservient to, attend upon, wait on, serve
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ancillor | ancillābar | ancillābor | — | — | — |
| 2nd sg. | ancillāris ancillāre | ancillābāris ancillābāre | ancillāberis ancillābere | — | — | — |
| 3rd sg. | ancillātur | ancillābātur | ancillābitur | — | — | — |
| 1st pl. | ancillāmur | ancillābāmur | ancillābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | ancillāminī | ancillābāminī | ancillābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | ancillantur | ancillābantur | ancillābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | anciller | ancillārer | — | — |
| 2nd sg. | ancillēris ancillēre | ancillārēris ancillārēre | — | — |
| 3rd sg. | ancillētur | ancillārētur | — | — |
| 1st pl. | ancillēmur | ancillārēmur | — | — |
| 2nd pl. | ancillēminī | ancillārēminī | — | — |
| 3rd pl. | ancillentur | ancillārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ancillāre | — |
| pres. 2nd pl. | ancillāminī | — |
| fut. 2nd sg. | ancillātor | — |
| fut. 3rd sg. | ancillātor | — |
| fut. 3rd pl. | ancillantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ancillārī | — |
| perfect infinitive | ancillātum esse | — |
| future infinitive | ancillātūrum esse | — |
| present participle | ancillāns | — |
| perfect participle | ancillātus ancillāta, ancillātā, ancillātae, ancillātam, ancillātārum, ancillātās, ancillāte, ancillātī, ancillātīs, ancillātō, ancillātōrum, ancillātōs | — |
| future participle | ancillātūrus ancillātūra, ancillātūrā, ancillātūrae, ancillātūram, ancillātūrārum, ancillātūrās, ancillātūre, ancillātūrī, ancillātūrīs, ancillātūrō, ancillātūrōrum, ancillātūrōs, ancillātūrum | ancillandus ancillanda, ancillandā, ancillandae, ancillandam, ancillandārum, ancillandās, ancillande, ancillandīs, ancillandōrum, ancillandōs |
gerundancillandī, ancillandō, ancillandumsupineancillātum, ancillātū
ancillor, ātus, 1, v. dep. and n. ancilla, pr.,
I. to serve as handmaid; hence, in gen., to serve, to attend upon, to be subservient to, etc. (only ante-class. and post-Aug.): invita ancillans, Att. ap. Non. p. 72, 3:
uxoribus ancillantur, Titin. ib.: aestus (maris) ancillantes siderum avido trahenti etc., Plin. 2, 97, 99, § 213: cetera membra ancillari et subservire capiti, App. Dogm. Plat. 1, p. 9, 17.Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin ancillor From ancilla (“handmaid”) + -ō.