noun · masculinesecond declension
amīculus
amīculus m (genitive amīculī, feminine amīcula)
Classical[aˈmiː.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[aˈmiː.ku.lus]
Meaning
- dear friend, little friend
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | amīculus | amīculī |
| genitive | amīculī | amīculōrum |
| dative | amīculō | amīculīs |
| accusative | amīculum | amīculōs |
| ablative | amīculō | amīculīs |
| vocative | amīcule | amīculī |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
ămīcŭlus, i, m. dim. amicus,
I. a dear friend: quid de Docimo amiculo meo? * Cic. Verr. 2, 3, 34:
te nil miseret, dure, tui dulcis amiculi? Cat. 30, 2; * Hor. Ep. 1, 17, 3.—Hence, ămīcŭla, ae, f., a dear (female) friend: de amiculà rixatus, * Cic. de Or. 2, 59, 244; so Plin. Ep. 3, 9, 13; Suet. Calig. 33.Origins
Derived from amīcus (“friend”) + -ulus (diminutive suffix).