LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

amīcālis

amīcālis (neuter amīcāle)
Classical[a.miːˈkaː.lɪs]Ecclesiastical[a.miˈkaː.lis]

Meaning

  1. two terminationfriendly

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeamīcālisamīcālisamīcāle
genitiveamīcālisamīcālisamīcālis
dativeamīcālīamīcālīamīcālī
accusativeamīcālemamīcālemamīcāle
ablativeamīcālīamīcālīamīcālī
vocativeamīcālisamīcālisamīcāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeamīcālēsamīcālēsamīcālia
genitiveamīcāliumamīcāliumamīcālium
dativeamīcālibusamīcālibusamīcālibus
accusativeamīcālīs
amīcālēs
amīcālīs
amīcālēs
amīcālia
ablativeamīcālibusamīcālibusamīcālibus
vocativeamīcālēsamīcālēsamīcālia

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

ămīcālis, e, adj. id.,
I. friendly (postclass.): affectio, Dig. 17, 1, 10, § 7: transactio, Cod. 6, 58, 15, § 5: Deus hospitalis, amicalis, App. de Mundo, p. 75, 9.

Origins

Proto-Indo-European *h₃emh₃-der. Proto-Italic *amāō Latin amō Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -īcus Latin amīcus Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin amīcālis From amīcus + -ālis.

Descendants
  • Englishamical
  • Frenchamical
  • Italianamicale
  • Romanianamical
  • Spanishamical