noun · femininefirst declension
āmentia
āmentia f (genitive āmentiae)
Classical[aːˈmɛn.ti.a]Ecclesiastical[aˈmɛn.t͡si.a]
Meaning
- madness, insanity (the state of being out of one's senses)
Ad hanc tē āmentiam nātūra peperit; voluntās exercuit; fortūna servāvit.
Nature has borne you for this madness; desire has trained [you]; fortune has preserved [you].63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.25 - folly, stupidity, senselessness
- malice, malignity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | āmentia | āmentiae |
| genitive | āmentiae | āmentiārum |
| dative | āmentiae | āmentiīs |
| accusative | āmentiam | āmentiās |
| ablative | āmentiā | āmentiīs |
| vocative | āmentia | āmentiae |
āmentĭa, ae, f. amens,
I. the being out of one's senses, beside one's self, madness, insanity.
I. Lit.:
animi adfectionem lumine mentis carentem nominaverunt amentiam eandemque dementiam, Cic. Tusc. 3, 5, 10: Di monerint meliora atque amentiam averruncassint tuam, Pac. ap. Varr. L. L. 7, § 102 Müll., and in Paul. ex Fest. p. 373 Müll. (Trag. Rel. p. 90 Rib.): heu cor ira fervit caecum, amentiā rapior ferorque, Att. ap. Non. 503, 7 (Trag. Rel. p. 194 Rib.): Quor meam senectutem hujus sollicito amentiā, Ter. And. 5, 3, 16: Quae istast pravitas, Quaeve amentiast ...? id. Heaut. 5, 2, 21; id. Hec. 4, 4, 50 (not elsewhere in Ter.): flagrare cupiditate atque amentiā, Cic. Verr. 2, 4, 34: amentiā atque audaciā praeditus, id. ib. 2, 2, 42; Ov. M. 5, 511: tanta vis amentiae verius quam amoris mentem turbaverat, Liv. 3, 47; 23, 9: Percutiat te Dominus amentiā, Vulg. Deut. 28, 28; ib. Zach. 12, 4.—II. Meton.
A. Folly, stupidity (cf. amens, II.):
si quem amentia verset, Hor. S. 2, 3, 249.—B. Malice, malignity (eccl. Lat.):
propter multitudinem amentiae (tuae), Vulg. Os. 9, 7.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
āmentia ae, f
amens, want of reason, madness, senselessness: Quor meam senectutem huius sollicito amentiā? T.: amentiā atque audaciā praeditus: tanta vis amentiae, L. — Folly: si quem amentia verset, H.
Origins
From āmēns (“mad, insane; foolish”) + -ia, from ab- (“from, away from”) + mēns (“mind”).
Descendants
- Englishamentia
- Italianamenza
- Russianаме́нция