LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

āmentia

āmentia f (genitive āmentiae)
Classical[aːˈmɛn.ti.a]Ecclesiastical[aˈmɛn.t͡si.a]

Meaning

  1. madness, insanity (the state of being out of one's senses)
    Ad hanc tē āmentiam nātūra peperit; voluntās exercuit; fortūna servāvit.Nature has borne you for this madness; desire has trained [you]; fortune has preserved [you].63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.25
  2. folly, stupidity, senselessness
  3. malice, malignity

Declension

declension
formsingularplural
nominativeāmentiaāmentiae
genitiveāmentiaeāmentiārum
dativeāmentiaeāmentiīs
accusativeāmentiamāmentiās
ablativeāmentiāāmentiīs
vocativeāmentiaāmentiae

āmentĭa, ae, f. amens,
I. the being out of one's senses, beside one's self, madness, insanity.
I. Lit.: animi adfectionem lumine mentis carentem nominaverunt amentiam eandemque dementiam, Cic. Tusc. 3, 5, 10: Di monerint meliora atque amentiam averruncassint tuam, Pac. ap. Varr. L. L. 7, § 102 Müll., and in Paul. ex Fest. p. 373 Müll. (Trag. Rel. p. 90 Rib.): heu cor ira fervit caecum, amentiā rapior ferorque, Att. ap. Non. 503, 7 (Trag. Rel. p. 194 Rib.): Quor meam senectutem hujus sollicito amentiā, Ter. And. 5, 3, 16: Quae istast pravitas, Quaeve amentiast ...? id. Heaut. 5, 2, 21; id. Hec. 4, 4, 50 (not elsewhere in Ter.): flagrare cupiditate atque amentiā, Cic. Verr. 2, 4, 34: amentiā atque audaciā praeditus, id. ib. 2, 2, 42; Ov. M. 5, 511: tanta vis amentiae verius quam amoris mentem turbaverat, Liv. 3, 47; 23, 9: Percutiat te Dominus amentiā, Vulg. Deut. 28, 28; ib. Zach. 12, 4.—
II. Meton.
A. Folly, stupidity (cf. amens, II.): si quem amentia verset, Hor. S. 2, 3, 249.—
B. Malice, malignity (eccl. Lat.): propter multitudinem amentiae (tuae), Vulg. Os. 9, 7.

Origins

From āmēns (“mad, insane; foolish”) + -ia, from ab- (“from, away from”) + mēns (“mind”).

Descendants
  • Englishamentia
  • Italianamenza
  • Russianаме́нция

Quick answers

What does āmentia mean in Latin?
āmentia, a noun, means “madness, insanity (the state of being out of one's senses); folly, stupidity, senselessness; malice, malignity”.
What is the genitive of āmentia?
The genitive singular is āmentiae. āmentia is feminine, first declension.
How do you pronounce āmentia?
In classical Latin, [aːˈmɛn.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈmɛn.t͡si.a].