adjectivethird-declension two-termination adjective
ambulātilis
ambulātilis (neuter ambulātile)
Classical[am.bʊˈɫaː.tɪ.lɪs]Ecclesiastical[am.buˈlaː.ti.lis]
Meaning
- two terminationwalking about; movable, transferable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ambulātilis | ambulātilis | ambulātile |
| genitive | ambulātilis | ambulātilis | ambulātilis |
| dative | ambulātilī | ambulātilī | ambulātilī |
| accusative | ambulātilem | ambulātilem | ambulātile |
| ablative | ambulātilī | ambulātilī | ambulātilī |
| vocative | ambulātilis | ambulātilis | ambulātile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ambulātilēs | ambulātilēs | ambulātilia |
| genitive | ambulātilium | ambulātilium | ambulātilium |
| dative | ambulātilibus | ambulātilibus | ambulātilibus |
| accusative | ambulātilīs ambulātilēs | ambulātilīs ambulātilēs | ambulātilia |
| ablative | ambulātilibus | ambulātilibus | ambulātilibus |
| vocative | ambulātilēs | ambulātilēs | ambulātilia |
Origins
From ambulācrum (“a walk or place for walking often planted with trees”), from ambulō (“walk; travel”).