noun · neutersecond declension
ambulācrum
ambulācrum n (genitive ambulācrī)
Classical[am.bʊˈɫaː.krũː]Ecclesiastical[am.buˈlaː.krum]
Meaning
- A place for walking, a walk or promenade planted with trees (often near a house).
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ambulācrum | ambulācra |
| genitive | ambulācrī | ambulācrōrum |
| dative | ambulācrō | ambulācrīs |
| accusative | ambulācrum | ambulācra |
| ablative | ambulācrō | ambulācrīs |
| vocative | ambulācrum | ambulācra |
ambŭlācrum, i, n. ambulo,
I. a walk planted with trees, commonly near a house (only ante-and post-class. for the class. ambulatio), Fest. p. 18:
senex Gynaeceum aedificare volt hic in suis Et balineas et ambulacrum et porticum, Plaut. Most. 3, 2, 69: longa et mollia ambulacra, * Gell. 1, 2, 2; Pall. 1, 18, 2.Origins
- Proto-Indo-European*h₂ent-
- Proto-Indo-European*h₂énts?
- Latinambulācrum
Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Proto-Indo-European *h₂elh₂-der. Proto-Italic *alō Latin *alō Latin ambulō Proto-Indo-European *-tḗr Proto-Indo-European *-trom Proto-Indo-European *-tlom Proto-Italic *-klom Latin -crum Latin ambulācrum From ambulō (“walk; travel”) + -crum.
Descendants
- Englishambulacrum
In English words that came into English from ambulācrum
- ambulacrumambulācrum