noun · femininethird declension
ambiguitās
ambiguitās f (genitive ambiguitātis)
Classical[am.bɪˈɡu.ɪ.taːs]Ecclesiastical[am.biˈɡuː.i.tas]
Meaning
- ambiguity, uncertainty, equivocalness
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sēnsus duplexambiguitās -ātis (f) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 5
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ambiguitās | ambiguitātēs |
| genitive | ambiguitātis | ambiguitātum |
| dative | ambiguitātī | ambiguitātibus |
| accusative | ambiguitātem | ambiguitātēs |
| ablative | ambiguitāte | ambiguitātibus |
| vocative | ambiguitās | ambiguitātēs |
ambĭgŭĭtas, ātis, f. ambiguus,
I. equivocalness, double sense, ambiguity, uncertainty:
sed nobis ambiguitas nominis, Cic. Inv. 1, 40: verbi, Liv. 41, 18: in ambiguitatem incidere, Sen. Ep. 9; so Quint. 5, 10, 106; 6, 3, 47; 7, 9, 3: omne quod (vir) loquitur, sine ambiguitate venit, cometh to pass without uncertainty, surely, * Vulg. 1 Reg. 9, 6 al.—In plur.: relictis ambiguitatibus, Sen. Ep. 108; Quint. 1, 10, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ambiguitās ātis, f
ambiguus, ambiguity, equivocalness, double sense: nominis: verbi, L.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ent-
- Proto-Indo-European*h₂énts?
- Latinambiguitās
Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Proto-Indo-European *h₂eǵ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₂éǵeti Proto-Italic *agō Latin agō Latin ambig(ō) Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin ambiguus Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin ambiguitās From ambiguus + -tās.
Descendants
- Catalanambigüitat
- Frenchambiguïté
- Englishambiguityfrom French ambiguïté
- Romanianambiguitatefrom French ambiguïté
- Frenchambiguité
- Frenchambigüité
- GermanAmbiguität
- Italianambiguità
- Portugueseambiguidade
- Spanishambigüedad
In English words that came into English from ambiguitās
- ambiguityambiguitās