noun · femininethird declension
amātrīx
amātrīx f (genitive amātrīcis, masculine amātor)
Classical[aˈmaː.triːks]Ecclesiastical[aˈmaː.triks]
Meaning
- rareA female lover, a beloved
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | amātrīx | amātrīcēs |
| genitive | amātrīcis | amātrīcum |
| dative | amātrīcī | amātrīcibus |
| accusative | amātrīcem | amātrīcēs |
| ablative | amātrīce | amātrīcibus |
| vocative | amātrīx | amātrīcēs |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
ămātrĭx, īcis, f. id.,
I. a female lover, in an honorable and a dishonorable sense, a mistress, sweetheart (syn.:
amans, amica): Sappho amatrix, Mart. 7, 69, 9: dicacula, Plaut. As. 3, 1, 8; id. Poen. 5, 5, 25.—Used as adj.: amatrices aquae, amorous, Mart. 7, 15; 10, 4.Origins
From amō, amātum (“love”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).
Descendants
- Frenchamatricefrom Middle French amatrice
- Englishamatricefrom Middle French amatrice
- Dutchamatricefrom Middle French amatrice