LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

amātor

amātor m (genitive amātōris, feminine amātrīx)
Classical[aˈmaː.tɔr]Ecclesiastical[aˈmaː.tor]

Meaning

  1. a (male) friend
  2. a (male) lover or paramour
  3. a (male) lover, in a spiritual sense

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeamātoramātōrēs
genitiveamātōrisamātōrum
dativeamātōrīamātōribus
accusativeamātōremamātōrēs
ablativeamātōreamātōribus
vocativeamātoramātōrēs

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

ămātor, ōris, m. id..
I. A lover, a friend, in an honorable sense (syn.: amans, amicus, studiosus): vir bonus amatorque noster, Cic. Att. 1, 20: urbis, Ruris, Hor. Ep. 1, 10, 1; so, sapientiae, Cic. Tim. fin.: pacis, id. Att. 14, 10: antiquitatis, Nep. Att. 18: amatores Catoni desunt, i. e. readers of his writings, Cic. Brut. 17, 66 (cf. just before: Catonem quis nostrorum oratorum legit?).—
II. In a dishonorable sense, a lover, paramour, gallant, Plaut. Rud. 2, 1, 28; so id. ib. 2, 1, 30: amator mulierum, id. Men. 2, 1, 43: Philocomasio amator (dat. for Philocomasii), id. Mil. 5, 38: adulter an amator, Cic. Cael. 20: aliud est amatorem esse, aliud amantem, id. Tusc. 4, 12, 27; Hor. Ep. 1, 1, 38 al.—* Used as adj.: amatores oculi, App. M. 5, p. 169 med.

Origins

Proto-Indo-European *h₃emh₃-der. Proto-Italic *amāō Latin amō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin amātor From amō (“love”, verb) + -tor (agent suffix).

Descendants
  • Catalanamador
  • Frenchamateur
  • Italianamatore
  • Portugueseamador
  • Romanianamator
  • Spanishamador
  • Old Frenchameor